Tussen de 20% en 40% van de vrouwen krijgt te maken met vaginaal bloedverlies in het eerste trimester van de zwangerschap. Bloedverlies kan een voorteken van een miskraam zijn, maar kan ook hele andere oorzaken hebben.

Een miskraam krijgen is voor iedere vrouw met een kinderwens één van de grootste nachtmerries. Ook de onzekerheid dat je mogelijk een miskraam krijgt is verschrikkelijk zwaar. Dit artikel kan je helpen om te bepalen of het bloedverlies door een miskraam veroorzaakt wordt.

Mogelijke oorzaken bloedverlies

Bloedverlies in het eerste trimester van de zwangerschap wordt in ongeveer de helft van de gevallen veroorzaakt door een miskraam. In de andere helft van de gevallen kan het bloedverlies veroorzaakt worden door een innestelingsbloeding, poliep of ontsteking. Deze bloedingen beïnvloeden de zwangerschap niet.

Wat te doen bij bloedverlies?

Neem contact op met je verloskundige of huisarts, hij zal verder vragen en proberen vast te stellen wat de oorzaak van de bloeding is. Wanneer er sprake is van een miskraam kan een arts hier niets meer aan veranderen. Ook rust houden of medicijnen helpen dan niet.

Echo of afwachten?

Hoe vervelend het ook is, meestal moet je bij een bloeding een aantal dagen afwachten voor je weet of je een miskraam hebt. Wanneer de bloeding gering was en na enkele dagen stopt ben je waarschijnlijk nog steeds zwanger. Wanneer de bloeding heviger wordt en je ook stolsels of weefsel verliest, is de kans op een miskraam groot. Maak na een week een afspraak ter controle bij je huisarts.

Wanneer je niet wilt wachten kan een echo ook uitsluitsel geven. Tussen de 6 en 8 weken gebeurt dit via de vagina, daarna kan er door de buikwand een echo gemaakt worden. Wanneer hieruit blijkt dat de vrucht leeft is de kans klein (5%) dat je alsnog een miskraam krijgt.

Direct contact opnemen met je huisarts

Neem direct contact op met je huisarts wanneer:

  • het bloedverlies erg hevig is
  • de buikpijn toeneemt en voortdurend aanwezig is
  • je naast bloedverlies meer dan 38 graden koorts hebt

Bloedverlies door een miskraam

Tijdens een miskraam wordt het zwangerschapsweefsel uit de baarmoeder gedreven. Vaginaal bloedverlies en/of buikpijn zijn vaak de eerste tekenen die op een miskraam kunnen wijzen. De bloeding kan binnen enkele uren of dagen erger worden. Het bloedverlies gaat vaak gepaard met het verlies van enkele bloedstolsels en stukjes baarmoederslijmvliesweefsel. De bloedstolsels zijn donkerrood en glad van vorm.

Rond de derde dag van het bloedverlies is de buikpijn vaak het hevigst. De buikpijn is vaak in de onderbuik en krampend van aard. De pijn kan uitstralen tot in de rug en bovenbenen. In de loop van de week verminderen zowel de buikpijn als het bloedverlies weer. De zwangerschapssymptomen, zoals misselijkheid en gespannen borsten, nemen vlak voor een miskraam vaak af.

Bij de helft tot driekwart van de vrouwen vindt de uitstoting van de vrucht binnen een week plaats. Je kunt de vrucht herkennen aan bloedstolsels met een vruchtzak. Na uitstoting van de vrucht nemen het bloedverlies en de buikpijn af en voelt de vrouw zich na ongeveer een week aanzienlijk beter.

Het kan zijn dat de vrucht de eerste keer niet volledig wordt uitgestoten. Het bloedverlies en de buikpijn zullen dan tijdelijk afnemen, maar daarna weer terugkomen. Pas wanneer ook het laatste beetje vrucht is afgestoten, zullen de symptomen afnemen.