Spruw: Baby met een witte tong

Spruw is één van de meest voorkomende babykwaaltjes. Het kenmerkende voor spruw is een witte tong. Het kan heel vervelend zijn, maar is gelukkig volkomen onschuldig en vrij makkelijk op te lossen. Maar wat is het nu precies? En wat kun je eraan doen?

Wat is spruw en hoe herken je het?

Spruw of mondspruw is een infectie van het mondslijmvlies, die veroorzaakt wordt door een gist (soort schimmel) genaamd Candida albicans. Het is een kwaal die regelmatig voorkomt bij baby’s. Ruim 4 procent van de zuigelingen krijgt er last van en dan vooral vóór de leeftijd van 6 weken.

Je herkent de spruw aan witte plekjes in de mond van je kindje, die niet weg te vegen zijn. Meestal is het goed zichtbaar op de tong, maar ook de lippen, wangen en het gehemelte kunnen meedoen. Het mondslijmvlies is wat roder dan normaal en er kan een glans op de tong zichtbaar zijn.

Deze schimmel kan ook voorkomen in het luiergebied van je baby. Je spreekt dan van luieruitslag.

Oorzaken spruw

De gist komt bij mensen normaal in lage hoeveelheden voor op de huid, in de mond, de darmen en in de vagina. Bij een verminderde weerstand kan hij zich gaan vermenigvuldigen en klachten gaan geven. Omdat je kindje nog bezig is met zijn weerstand op te bouwen is hij er vatbaarder voor. Dit geldt overigens ook voor oudere mensen en mensen met suikerziekte.

Spruw is behoorlijk besmettelijk. Besmetting kan al plaatsvinden tijdens de bevalling, wanneer je baby het geboortekanaal en dus de vagina passeert. Ook is het mogelijk dat het via jouw tepels tijdens de borstvoeding overgedragen wordt. Bij 16 procent van de moeders die borstvoeding geven en tepelpijn hebben is de Candida ook te vinden op de tepels. Het is daarom belangrijk om, wanneer er sprake is van spruw, zowel jezelf als je baby te behandelen. Anders blijf je elkaar besmetten.

Tenslotte kan Candida ook worden overgebracht op je kindje via een speen of een vinger van iemand die de schimmel bij zich draagt.

Symptomen spruw

De witte uitslag hoeft niet altijd klachten te geven bij je kindje. Als dit wel het geval is zal het zich uiten in pijn en jeuk. Omdat je baby’tje dit zelf nog niet aan kan geven zul je het vooral merken door veel huilen of doordat het drinken minder soepel gaat. Je baby drinkt onrustig, maakt een klakkend geluid tijdens het drinken en laat vaak los of weigert zelfs te drinken.

Indien de schimmel ook voorkomt op jouw borsten en tepels kun je dat merken aan flinke jeuk, die tijdens het voeden overgaat in scherpe pijn. Je tepels zijn erg gevoelig en kunnen een brandend gevoel geven.

Ook kun je tepelkloven, kleine bultjes, een glanzende gespannen of schilferende huid of een paarsige verkleuring van je tepel zien. Ook hiervoor geldt echter dat het mogelijk is dat je helemaal geen klachten hebt, terwijl de schimmel toch aanwezig is op je tepels.

Wat kun je zelf doen?

Vaak gaat spruw vanzelf weer over. Je kunt dit een handje helpen door extra te letten op hygiëne.

Hygiënemaatregelen die je in acht kunt nemen zijn:

  • Was voor en na de borstvoeding goed je handen
  • Kook flesjes en spenen dagelijks uit en bewaar ze op een droge schone plaats
  • Was voor en na de borstvoeding je tepels met lauw water en laat ze daarna goed drogen
  • Was ook na een toiletbezoek en na het verschonen van de luier je handen
  • Was handdoeken, beha’s en spuugdoekjes op minstens 60 ˚C.

Je kunt dus in principe gewoon doorgaan met de borstvoeding. Deze maatregelen kun je overigens ook sowieso toepassen om spruw bij je kindje te voorkomen.

Als dat allemaal niet helpt

Mochten al je inspanningen niet baten en houdt je baby toch last van zijn spruw, dan is het verstandig om naar de huisarts te gaan. Deze zal een medicijn voorschrijven, meestal in de vorm van een vloeistof of gel, die je in het mondje van je baby smeert. De schimmel is dan meestal binnen een paar dagen tot weken verdwenen.

Voor jezelf zul je een antischimmel crème voorgeschreven krijgen om je tepels mee te behandelen. Als jullie samen behandeld worden is de kans het grootst om de spruw geheel de kop in te drukken. Ook als slechts één van beiden klachten heeft is dit noodzakelijk. En dan kun je weer samen ongestoord genieten van de borstvoeding.