Vader ligt met baby na koortsstuip

Twee tot vijf procent van de kindjes krijgt in zijn leven een koortsstuip. Meestal komt het voor bij kinderen tussen de zes maanden en de vijf jaar. Voor ouders is het vaak een heftige ervaring. Wat is een koortsstuip precies en wat kan je doen als je kindje het heeft?

Wat is een koortsstuip?

Een koortsstuip lijkt op een epileptische aanval: een kindje verliest zijn bewustzijn en reageert niet meer wanneer je hem aanspreekt of aanraakt. Het kindje begint te schokken met zijn armen en benen, en krijgt soms ook schokjes in zijn gezicht.

Meestal wordt het kindje eerst rood en vervolgens blauw. Ook kan de ademhaling veranderen: het kindje kan bijvoorbeeld even niet ademen, de ademstop, of heel oppervlakkig ademen. Soms bijt een kindje op zijn tong en/of verliest hij urine.

Een aanval duurt meestal een aantal minuten, met een maximum van 15 minuten. Daarna valt het kind vaak in slaap.

Wanneer ontstaat een koortsstuip bij een baby?

Meestal ontstaat een koortsstuip als de temperatuur van het kindje aan het stijgen is. In tegenstelling tot wat veel ouders denken, krijgen kinderen die al een hoge koorts hebben doorgaans dus geen koortsstuip.

De oorzaak van een koortsstuip is niet bekend. Aangezien het in sommige families vaker voorkomt, speelt genetische aanleg wel een rol.

Wat moet ik doen tijdens een koortsstuip?

Wanneer je kindje een koortsstuip heeft, kan je het best het volgende doen:

  • Probeer rustig te blijven
  • Draai je kind op zijn buik of zij met het hoofd omlaag. Op deze manier kan hij goed ademen en loopt eventueel speeksel gemakkelijk uit zijn mond
  • Bel je huisarts
  • Zorg dat je kindje zichzelf niet kan bezeren
  • Steek geen vingers in de mond van je kindje

Als ouder schrik je ontzettend wanneer jouw kleintje een koortsstuip heeft en wil je hem het liefst zo stevig mogelijk vastpakken om hem gerust te stellen. Dit wordt echter afgeraden, omdat je je kindje hiermee extra belast. Hij heeft dan namelijk meer weerstand bij de stuiptrekkingen. Probeer rustig te blijven en praat eventueel op geruststellende toon tegen je kindje als je je hier goed bij voelt.

Als je denkt dat je kindje een koortsstuip heeft (gehad), bel dan je huisarts. Deze komt doorgaans naar je toe, ook wanneer de aanval al voorbij is.

Verder onderzoek

Over het algemeen is het niet nodig, maar in de volgende gevallen is verder onderzoek nodig:

  • Als het kindje jonger is dan zes maanden of ouder is dan vijf jaar
  • Als de aanval meer dan 15 minuten duurt
  • Als de trekkingen maar aan één armpje of beentje optreden
  • Als een kindje meerdere aanvallen krijgt in één koortsperiode

Wat zijn de gevolgen?

Een koortsstuip heeft geen blijvende gevolgen. Er treedt geen beschadiging aan de hersenen op en kinderen functioneren en ontwikkelen zich verder gewoon normaal.

De meeste kinderen die vaker een koortsstuip hebben gehad, groeien eroverheen en krijgen het niet meer als ze ouder dan 5 jaar zijn. Veel ouders zijn bang dat hun kind meer kans heeft op epilepsie, maar dit is niet het geval.

Kans op herhaling

Als je kindje een eerste koortsstuip heeft gehad, is de kans dat je kindje ooit nog een keer een aanval krijgt ongeveer 33%. Als je kindje het twee keer heeft gehad, dan is de kans op een derde koortsstuip zelfs 50%.

Meestal komt het terug wanneer je kindje een volgende koortsperiode heeft. Dit gebeurt doorgaans nog binnen een half jaar. Hiervoor schrijft de arts medicijnen (Diazepam/Stesolid) voor, die je bij een volgende koortsstuip kan gebruiken. Het medicijn kan je anaal inspuiten bij je kindje. Hier kan hij wat slaperig van worden.

Koortsverlagende middelen, zoals paracetamol, verlagen de kans op een volgende aanval niet.