Blog
kerstpakje op gedekte tafel

Oké, wie had er gezegd dat zwanger zijn leuk is? Mijn stemmingen wisselen ongeveer elke seconden. Een echte jantje lacht, jantje huilt. De hele dag door misselijk en dan die vermoeidheid. Pijnlijke borsten. Bh’s die te klein worden. Broeken die te strak gaan zitten...

Ja, je hebt gelijk. Het hoort er allemaal bij. Maar leuk is anders. Nee hoor, ik geniet van elk moment. Want aan alles merk ik dat er in mijn buik een klein mensje aan het groeien is.

Overleven

De feestdagen overleven. Dat wordt nog een dingetje met die misselijkheid. Dit zei ik nog in mijn laatste blog. Over 3 dagen is het zover, dan is het kerst. En weet je… Ik denk dat de misselijkheid niet eens mijn grootste vijand wordt. Maar wat denk je van alle lekkere dingen die je niet mag eten.

Geen toastje Filet Americain (en kom niet met van die vegetarische filet, die ik wel zou mogen. Die is echt niet lekker. Nou ja, ik vind hem echt niet lekker), geen gerookte zalm, geen kaasjes. En ga zo maar door.

Dat wordt dus nog best een dingetje. Zeker als je bedenkt dat ik al een voedselallergie heb en ik dus al een beperkt dieet heb, wat nu nog verder beperkt wordt. Ik heb het ervoor over hoor. Hou me ten goede, maar het wordt wel lastig.

Gelukkig eten we makkelijk en halen we chinees. Daar mag ik het merendeel gelukkig gewoon eten, zelfs om mijn allergie heen. Maar alle lekkere hapjes zal ik wel missen. Aan de andere kant betekent het dat ik misschien geen 20 kilo, maar slechts 15 kilo aan zal komen. 20 kilo had ik wat voor gegeven tijdens mijn eerste zwangerschap, toen was ik er 30 aangekomen

Bewegen

En na de feestdagen ga ik ‘gewoon’ weer wat meer bewegen. (Hoor/lees je de nadruk op ‘gewoon’?) Zo gewoon zal dat helaas niet zijn. De afgelopen maanden, sinds april ongeveer, ben ik aan het hardlopen geslagen. Sinds november ging dat niet zo heel lekker meer. Ik wist niet waar het door kwam, tot ik dé test deed natuurlijk. De laatste tijd ben ik zo vreselijk moe, dat ik er niet eens aan moet denken.

Maar na de feestdagen wil ik toch weer gaan lopen. Geen 5 tot 7,5 km meer. Maar een kilometer of 3 tot 4 moet toch te doen zijn. En zo niet? Dan leg ik me daarbij neer. Zou beter zijn voor mij en voor de baby (nog steeds geen koosnaampje gevonden) als het wel gaat lukken.

Voor iedereen in ieder geval hele fijne kerstdagen!