Blog
positieve zwangerschapstest

De eerste zwangerschapstest die ik deed, was op 1 augustus 2016. Op dat moment was ik op vakantie met mijn vriend, op een camping in Italië, samen met mijn schoonouders. Zoals veel zwangere vrouwen zullen herkennen, blijft het niet bij één test als die positief is. Je wilt het zeker weten en wij dus ook. Dus er gingen er nog 3 doorheen en eenmaal weer thuis hebben we er zelfs nóg eentje gedaan.

Altijd al een kinderwens

Het was nooit een geheim dat mijn vriend kinderen wilde. Op de eerste date kwam hij al peilen of ik kinderen wilde, want ‘anders had het allemaal geen zin’. Duidelijk was hij in ieder geval wel. Mij beangstigde dat eerst een beetje. Wil je iemand leren kennen, begint hij meteen over kinderen! Toch is het nu zo ver en zijn we er heel erg blij mee.

Mijn vriend wordt, zoals hij altijd wilde, voor zijn 30e vader. Hij is nu 29 jaar en ik wilde altijd rond mijn 25e jaar mijn eerste kindje. Nu ben ik 24 jaar en ik sta er elke dag nog versteld van. Geloof me, ik weet echt dat kinderen niet met de ooievaar komen. Maar nu groeit er een heel klein mensje in mij!!

Onzekerheid en zorgen

Toen de test positief bleek, waren we allebei zo gelukkig. Maar al snel sloeg bij mij de onzekerheid toe. Ik hoop zo dat dit herkenbaar is voor andere aankomende moeders. Ons huis is er bijvoorbeeld nog niet klaar voor. En je hebt zoveel meningen over andermans kinderen of opvoeding, maar hoe weet je nu of je het zelf wel helemaal zou doen zoals je zelf voor ogen had?

Ik werk zelf op een kinderdagverblijf, dus kinderen genoeg om me heen. Maar een eigen eerste kindje maakt alles toch wel echt even spannend. Mijn gedachtes gingen als een rollercoaster, terwijl mijn vriend alleen maar blijdschap kon voelen. Begrijp me niet verkeerd, want ik ben ook heel blij! Maar de fout die ik nog wel eens maak, is me zorgen maken om wat andere mensen ervan vinden.

Het nieuws, en mijn gevoel, delen

Om daar achter te komen, en ook omdat wij onze mond niet meer konden houden, besloten we het onze familie al snel te vertellen. Niet de hele familie, maar onze ouders, zusjes en broers. Natuurlijk vraag je jezelf af: maar wat als het fout gaat? We zijn nu pas 7 weken zwanger… Mocht het fout gaan, dan wil ik kunnen delen hoe ik me voel tegenover de mensen van wie ik hou. En daarom hebben wij de keus gemaakt het al vroeg in de zwangerschap met hen te delen.

De zwangerschapskwaaltjes? Die vallen bij mij nog erg mee. Behalve dat ik veel kan slapen en mijn borsten aanvoelen als brandende tijdbommetjes, mag ik niet klagen. De echo hebben we bij 9 weken, op 1 september. Ik denk dat ik dan pas echt besef dat het zo ver is, dat ik écht zwanger ben, wanneer ik het ook echt zie.

Ons gelukje

Ik mag in mijn handjes knijpen dat wij zo snel zwanger raakten, want ik weet dat het voor veel vrouwen niet zo makkelijk gaat. Ik zal mijn kindje nooit als ‘ongelukje’ zien, zoals mensen het zeker zullen gaan noemen. Ik noem het ons gelukje, waar wij de rest van ons leven van mogen gaan genieten.

Manon

Hoi, even voorstellen. Ik ben Manon, 24 jaar en woon in Nieuwegein. Voor de eerste keer in verwachting zijn, brengt veel vragen en emoties met zich mee. Ik ben van mezelf op zijn tijd chaotisch en dat zal de aankomende maanden niet minder worden. Gelukkig kookt mijn vriend graag, want ik hou van eten maar koken duurt mij altijd te lang. In mijn blog neem ik jullie graag mee in mijn gedachtes en ervaringen tijdens mijn zwangerschap.