Blog
Ik begin weer te verlangen naar een kindje in mijn buik

Mijn zwangerschap vond ik behoorlijk intens. Op allerlei vlakken, maar vooral omdat mijn lichaam even niet meer alleen van mij was. Ik ben gewend veel te sporten. Vlak voordat ik zwanger werd had ik zelfs voor het eerst in mijn leven een marathon gelopen. Maar al in de 10e week ben ik met hardlopen gestopt. Ik werd er duizelig van en het voelde niet goed.

Ik ben wel veel blijven wandelen en zwemmen, maar dat is toch niet de intensieve manier van sporten die ik gewend was. Ondertussen at ik wel door zoals ik gewend was (oke, ik at misschien een beetje vaker en een beetje meer…). Langzaam maar zeker nam mijn lijf dan ook steeds groteskere proporties aan. Tegen de tijd dat ik met zwangerschapsverlof ging, had ik geen zichtbare enkels meer en kwam ik regelmatig met mijn buik tussen de koelkastdeur te zitten.

Mijn lichaam van 27 kilo geleden

Na de bevalling keek ik dan ook niet, zoals sommige vrouwen in mijn omgeving, direct uit naar een volgende zwangerschap. Ik wilde eerst ‘mijn lichaam terug’. Mijn lichaam van 27 kilo geleden…

Gelukkig raakte ik – vooral met dank aan 6 maanden borstvoeding – geleidelijk de zwangerschapskilo’s kwijt. Maar pas toen ik enige tijd gestopt was met borstvoeding geven en de bijbehorende hormonen langzaam uit mijn lichaam verdwenen, begon ik me weer een beetje mezelf te voelen.

Het begint weer te kriebelen

Noah is nu 15 maanden en ik voel me eindelijk weer echt fit. En het voelt heerlijk! Ik ben weer op mijn oude gewicht en alles ‘doet het weer’. Best gek dus, dat het juist nu weer begint te kriebelen.. Ik begin weer te verlangen naar een kindje in mijn buik. Een broertje of zusje voor Noah.

Maar Noah’s vader is net een eigen bedrijf begonnen, dus kunnen we een tweede financieel wel aan? Daarbij wonen we eigenlijk te krap, maar verhuizen zit er voorlopig niet in. Bovendien heb ook ik een drukke fulltime baan en brengt zo’n kleintje weer de nodige drukte, stress en slapeloze nachten met zich mee. Veel om over na te denken en te wikken en wegen dus. Maar eerst maar eens voorzichtig het onderwerp ter sprake brengen…