Blog
Baby met oma op omadag

Als moeder van drie kinderen en een baan lukte bijna alles binnen 24 uur. Ik hield zelfs nog voldoende tijd over voor een sociaal en sportief leven. Met één kleinkind is dit totaal anders.

Als oma van Sem ben ik druk vanaf het moment dat hij over de drempel stapt. Vooral druk met het verantwoordelijk voelen voor hem. De oorzaak hiervoor zijn de doemscenario’s die ik de nacht daarvoor droom (of onbewust zelf bedenk). Sem die in een onbewaakt moment de deur uit loopt en richting water stapt. Ik heb de poortdeur van de tuin niet dichtgedaan, paniek hij is weg, waar zoek ik, links of rechts? Sem die boven aan de trap staat als ik nog beneden sta. En altijd terugkerend: Sem die de voordeur dicht gooit en ik sta buiten zonder sleutels.

Met kleinkind anderhalf uur doen over 150 meter

De praktijk is heel anders, want er gebeurt – naast de nodige valpartijen – niets met hem. Natuurlijk, hij klimt de trap op, gooit deuren dicht en probeert er vandoor te gaan als het kan. De hele dag ben ik druk met het voorkomen van de zogenaamde ‘doemscenario’s’. De dag is wat dat betreft, in tegenstelling tot de nacht, gewoon routine om deze te voorkomen.

Oma zijn betekent dat de hele dag in het teken van je kleinkind staat. Het is vooral alle tijd nemen voor het eten, voorlezen en rustig anderhalf uur doen over 150 meter buiten lopen. Natuurlijk ben je de hele dag bezig, maar druk zijn is toch niet het juiste woord. De verantwoordelijkheid die ik daarbij voel is heel natuurlijk.

Een mens lijdt het meest van het lijden wat hij vreest

Het oma zijn is simpelweg genieten en zo veel kan er niet met Sem gebeuren want ik sta continu met mijn neus bovenop alles wat hij doet. Heel soms denk ik ‘overdag’ terug aan de spreuk die mijn moeder als moeder van 6 zonen en een dochter, op de been hield: ‘een mens lijdt het meest van het lijden wat hij vreest’.

Overdag heb ik die spreuk niet nodig, maar waarom denk ik er ’s nachts nooit aan?!