Blog
vakantievoorpret baby strand

Ries is ruim 16 maanden en het gaat gebeuren; onze eerste vliegreis, naar Griekenland. Vroeger zouden we eisen stellen als: is het warm? Is er een zwembad? Is er een uitgaansgelegenheid in de buurt? Nu heeft ‘zoekopdracht verfijnen’ een hele andere betekenis. Is het er warm...maar is het niet té warm? Is er een zwembad...en is dat afgezet en is er een kinderbadje? Is er uitgaansgelegenheid...geschikt voor baby’s van bijna anderhalf?

De vakantie geboekt. Check. Dan komt het gedeelte voorpret. (Of heet het nu al stress?). Vol verwachting wacht ik op het mailtje van mijn zus (werkt bij het reisbureau) en met grote opluchting constateer ik dat we prima vluchttijden hebben. Zowel heen als terug vliegen we rond 12.00 ’s middags. Geen nachtelijke taferelen. Een vlucht die overigens maar 3 uur duurt, een mooi voordeel van Griekenland.

De inpaklijst

Sommige zaken begrijp je pas echt als je zelf een kind hebt. Zo ook de inpaklijst. Ik kruip achter de computer en maak verschillende categorieën aan: slapen, zwemmen, eten en drinken, verzorging en niet te vergeten; mee tijdens de vlucht. Glimlachend denk ik bij mezelf; het maakt met kinderen serieus niet uit of je nu 1 uur, 1 nacht, 1 week of 1 maand weggaat, het is altijd een volksverhuizing.

Hoe moet ik dat allemaal meekrijgen?

Dan kom ik er tijdens het inpakken achter dat er wel heel veel op mijn lijstje staat…en dat we voor Ries niet betalen (voordeel van vliegen met een 1-jarige), maar dat hij dus ook geen gewicht mee mag nemen! Help, hoe gaan we dit doen?

Zijn handbagage van 10 kilo bestaat uit welgeteld 1 kinderwagen en that’s it. Na 4 keer opnieuw inpakken en 8 keer koffers op de weegschaal is het gebeurd. Geheel volgens de regels ingepakt en wel. Ik zeg nog even hardop tegen mezelf wat ik al mijn hele leven vlak voor vertrek bedenk: zo lang ik mijn paspoort en pinpas heb…alles is te koop.

Oren checken en vliegen maar

De dag van vertrek toch wat gespannen. Voor de zekerheid van de week nog even naar de huisarts geweest om Ries z’n oren te laten checken. Niks te zien. En dan hoop je toch zo dat de vlucht voorspoedig loopt. Dat houdt in geen gebrul van zoonlief waarbij je beschaamd het vliegtuig verlaat na 3 uur. Genoeg afleidingsspeeltjes, speen, knuffel, eten en drinken mee en bij het instappen vragen we de stewardess om een flesje te warmen. Drinken tijdens het opstijgen helpt tegen de druk op de oren.

We taxiën naar de juiste baan en ondertussen heeft Ries z’n fles gespot. Met als resultaat dat hij begint te piepen en z’n fles krijgt (want stel je voor dat dit uitmondt in een brulpartij). Fles is dus op nog voordat we überhaupt de lucht in zijn gegaan. We schieten in de lach. Eigenlijk past dit ‘gedoe’ ook helemaal niet bij ons. ‘We zien wel en het komt wel goed’ is ons motto.

En zo gezegd zo gedaan. Ries valt in slaap voor zo’n anderhalf uur en vermaakt zich daarna prima op schoot. Een heerlijke vakantie volgt met buren die prima fungeren als tijdelijke opa en oma. Ook de terugweg verloopt prima. Ries slaapt 2,5 van de 3 uur. Je begrijpt…de volgende vakantie is geboekt…omdat het zo goed bevallen is weer Griekenland!