Blog
Zwanger partner zonder kinderwens

Louise schrijft over haar kinderwens als single. In het eerste deel ‘Een slimme meid begint op tijd’ beseft ze dat ze ook zonder partner een kind wil. In het vorige deel "Schaatsen en insemineren" miste ze haar ovulatie en besloot ze zonder tussenkomst van de kliniek een inseminatie te proberen.

Na de badkamer-inseminatie van gisteravond, check ik in de ochtend toch even of ik nu ovuleer en er een smiley tevoorschijn komt. Ja hoor! Ik ook altijd met mijn ongeduld. Ik bel de mannen om te vertellen dat we morgen toch naar de kliniek moeten. Ze lijken het de normaalste zaak van de wereld te vinden. Ik vind het bewonderenswaardig hoe ze met de wispelturigheid van een vrouw zoals ik om kunnen gaan. Petje af!

Terug in de kliniek

De volgende dag zitten we weer in de kliniek. We zijn er al kind aan huis. Mijn gevoelens zijn totaal anders dan de vorige keer. Ik voel me rustig. Waarschijnlijk komt dat ook omdat ik nu weet wat me te wachten staat. Als mijn naam wordt geroepen, loop ik rustig mee met de verpleegkundige. Ze vraagt of ik fysiek de afgelopen weken verandering heb gevoeld. Dat moet ik ontkennen. Ik heb fysiek niets bijzonders ervaren. En net als de vorige keer controleert ze de naam van de papa, ga ik liggen op de stoel met beugels en spuit ze het sperma in. Het lijkt al bijna routine te worden.

Als ik terug loop naar de mannen roep ik spontaan: “het zou me niet verbazen als het deze keer gelukt is”.