Blog
De drie zoontjes van blogger Kelly

Vandaag (28/2/17) een jaar geleden, over precies 24 uur, werd ik weer 'moeke' van twee kleine ‘piemels’ die ons gezinnetje (papa, mama & grote broer Brady) kwamen verblijden. Verblijden met veel luiers, liefde en chaos, waarbij we regelmatig met onze handen in het 'geen-tijd-om-te-kammen-kaketoe-haar' zouden staan!

Buiten het feit dat Bryce en Blayze tweeling zijn, werden ze ook nog eens geboren op een undercover-dag: 29 februari. Ojee… een tweeling… op schrikkeldag… Say what?! #schrikkelbaby’s! Het ziekenhuispersoneel was totaal van de kaart. En wij ook… Spannend!

Dubbel nieuws, dubbele schok

En óf het spannend was! Vanaf het moment dat ikzelf al heel snel op de echo zag dat er 2(!) baby’s in mijn buik zaten, zonder dat de echoscopist het hoefde te vertellen. Twee kleine oempaloempa’s!

Hoe gaan we dat doen?! Ik heb net een nieuwe auto waarin echt niet meer dan vier personen passen, in de supermarkt is vlees standaard verpakt per drie of vier stuks en pretparkattracties zijn gebouwd op twee personen per wagentje, en dan ook nog dubbel zoveel Pampers en bijbehorende kosten! Het komt gewoon niet uit! Mijn hele toekomstbeeld moest ik bijstellen. Met z’n vijven? Mag ik a.u.b. een fles rosé… Nú!

Ongeloof, verdriet en geluk

Op het eerste moment overheerste het gevoel van verdriet en ongeloof, ook al klinkt dit misschien gek. Dit moest even zakken! Heel diep zakken… Nadat we het nieuws aan onze ouders hadden verteld, meldden zijn ons even tussen neus en hele dikke lippen door dat er tweelingen in de familie voorkomen, “Maar wel wat verder weg!” Ja, mooi verhaal..!

Na veel tranen en een dubbel gevoel kwam toch dát besef, de gedachte dat alles een reden heeft. Voor de geboorte van mijn oudste zoontje Brady heb ik twee miskramen gehad. Zullen deze twee ‘terug’ zijn gekomen? Moesten ‘ze’ even checken hoe het er in ons jonge gezin aan toeging met één kindje? Er gaat van alles door je hoofd. Op een gegeven moment krijgt het een plekje en komen er twee kleine mooie mannetjes ter wereld die heel graag met mama willen kroelen, met papa willen stoeien en met grote broer willen spelen.

Mijn fijne gezinnetje

Aandacht verdelen

Die twee kleine mannetjes worden binnenkort alweer één jaar oud en we hebben onze eerste mijlpaal gehaald als gezin. Het eerste jaar was niet altijd even makkelijk. Met het ouder worden van onze eerste zoon, kregen mijn partner en ik steeds wat meer tijd voor elkaar. De oudste speelde wat meer op zichzelf en werd wat zelfstandiger, voor zover dat op een leeftijd van drie jaar kan.

Met de komst van de twee kleintjes werd dat ineens weer omgedraaid: zij eisten logischerwijs de aandacht op en grote broer eiste minstens zoveel aandacht als zijn kleine broertjes. De oudste wilde ineens ook een flesje melk en meneer van bijna vier jaar oud wilde ook ineens kruipen en babytaal uitslaan… #hetzaleenfasezijn!

De mama-panda-look

Tja, en dan zijn er weleens dagen waarop je vergeet je gezicht schoon te boenen van de avond ervoor en met de vlekken van een pandabeer de straat op loopt. Dan hebben we het nog niet eens over de kleding die je zonder te kijken uit de kast gerukt hebt! Laten we zeggen dat ik in een heel vroeger tijdperk wellicht wel trendsetter zou zijn geweest… Vandaag de dag, met deze kleding in combinatie met de pandalook en het ‘kaketoe-kapsel’, lijk ik soms meer op iemand die wat nachtjes onder de brug heeft doorgebracht. Maar mijn boys? Zij zien er spic en span uit!

Als ouders van drie jonge kindjes ontkom je er niet aan dat je onbedoeld en onbewust langs elkaar heen loopt/ligt/praat en elkaar ‘s avonds in bed pas echt opmerkt. Dat is het moment dat je versleten in je mega huidkleurige onderpeur in bed ligt te tandenknarsen en als een blok in slaapt valt. Zo druk met de kindjes, die zo afhankelijk van ons zijn… Wij zijn hun ouders; wij zijn hun álles, en zij zijn onze alles. Met hoogte- en dieptepunten, dát dan weer wel! But I love my kleine piemels.

Blog Kelly en haar drie zoontjes

Blogger Kelly

Ik ben Kelly (33), een drukke, gezellige moeder van 3 jongetjes, Brady (4) en een Bryce & Blayze (bijna 1). Ik kan bizar goede treinbanen maken met mijn oudste en ik kan heel goed ‘gek’ doen met mijn kleinste mannetjes, maar ik kan ook heel goed een feestje bouwen met vrienden. Ik woon samen met mijn vriend Trevor, die zichzelf 9 van 10 keer achter zijn oren krabt waarom we toentertijd ‘gekroeld’ hebben en nu 3 kleine tazmanian devils hebben rondlopen!