Blog
Oma met baby op omadag

Het is bijna drie weken terug dat ik Sem gezien heb. Sem is op vakantie geweest. Een camping in Frankrijk en Sem had daar alles onder controle vertelde zijn vader. Hij heeft er veel woordjes bijgeleerd en als hij het niet weet, riep Chris nog vlak voordat hij de deur uit liep, wijst hij wel.

Een seconde later wijst Sem naar de deur en zegt “open”. Omdat ik denk dat Sem weer aan mij moet wennen open ik direct de deur en Sem klimt als een dolle de trap op. Na heel veel “nee, nee” pluk ik hem van de trap en wijst hij naar de buitendeur. ‘Buiten’ hoor ik overduidelijk en lichtelijk ontroerd over zijn woordenschat open ik de achterdeur.

”Kaas!”

Dwars door mijn planten heen rent hij naar de schommel en zegt “til”. Natuurlijk til ik hem op de schommel. Ik duw hem tot ik spierkrampen van het hem vasthouden voel opkomen. Zo dat was het lieverd zeg ik, maar Sem roep wel vijf maal achter elkaar “nog”. Wat onmiskenbaar ‘nog meer’ zal betekenen.

We waren inmiddels pas 10 minuten verder met ons vrijdag avontuur en ik had door dat Sem een andere fase was ingestapt. Inmiddels roept Sem “kaas”’ en wijst naar de koelkast.

Hij roept ”Grgg” en wijst naar boven

Vijf minuten duurt het ouderwetse gevoel van samen aan tafel een boterham eten, want dan roept Sem iets waar ik echt helemaal niets van begrijp. Een kort woord met drie ggg’s. Om te verduidelijken waar hij het over heeft wijst hij naar de lucht en zegt ‘boven’. Ik begrijp nu dat “Grgg” vogel betekent.

Ook vliegtuigen noemt hij “grgg” en ook die wijst hij de hele dag aan. Als hij iets hoort gaat eerst zijn rechter wijsvinger de lucht in ter hoogte van zijn neus, zo van let op en zegt dan fluisterend “grgg!”. Pas als hij wijst heeft hij de vogel of het vliegtuig gespot. Oh wee als je niet kijkt, want – dat is mij wel duidelijk – hij wijst niet voor niets. Nu wonen wij alleen op de aanvliegroute richting Schiphol en ook heel veel vogels hebben het rondom ons huis erg naar hun zin.

Samen vogels en vliegtuigen spotten

Natuurlijk zeg je niet tegen een kind van 15 maanden “Ja, nu weet ik het wel.”. Nee, integendeel als zijn vinger de lucht in gaat van let op en hij zegt “grgg”, speur ik samen met Sem de lucht en bomen af op zoek naar vliegtuigen óf vogels. Sem is meestal de eerste die wijst als de vogel of het vliegtuig in beeld komt. Vlak daarna volgt het moment dat we elkaar heel even aankijken met een blik van herkenning, het is weer gelukt.

Heel even blijf ik hangen in dat speciale moment maar Sem is al weer op weg naar zijn volgende doel en hij roept “buiten” en ter verduidelijking wijst hij naar de voordeur.