Blog
Zwangere vrouw krijgt echo

Oei, dat is schrikken. De reacties op mijn vorige blog over het “missen van lekker eten”. Even ter verduidelijking: het is niet zo dat ik het er niet voor over heb. Sterker nog, al zou ik niets meer mogen eten, dan zou ik het ervoor over hebben. Zo! Dit moest mij even van het hart. Ik schrok er serieus een beetje van. Kreeg een beetje het idee dat men dacht dat ik het eten belangrijker vond dan mijn kindje. Absoluut niet dus.

Combinatietest

Terug naar nu. Of beter: 3 januari. Op 3 januari ben ik weer naar de verloskundige geweest voor het eerste deel van de combinatietest. Het bloedprikken ging niet echt soepel. De ene arm gaf helemaal geen bloed. Dat kwam pas toen de naald uit mijn arm ging. De andere gaf met gemak het eerste buisje en daarna helemaal niks meer.

Waarom?

Nu, een week verder, en een week dichterbij deel 2 van de combinatietest, vraag ik me af: WAAROM?! Waarom heb ik besloten die test te gaan doen? Hoeveel zekerheid geeft die uitslag? Kan ik een keus maken als de uitslag negatief is? Wanneer is een uitslag negatief? Wil ik weten wat de uitslag is? Wat voor garantie krijg ik als de test positief is? Hoeveel als de test negatief is? Vragen, vragen, zoveel vragen…

Soms maakt het me bang. Soms kan het me helemaal niet schelen wat de uitslag zal zijn. Maar het grootste deel van de tijd ben ik aan het genieten van mijn zwangerschap. En 100% van de tijd hou ik zielsveel van dit kleintje. Zo gewenst. Door mij, mijn vriend en mijn kinderen.

19 januari gaan we voor deel 2. De nekplooimeting. Geen idee wat het precies inhoudt. Behalve dan dat ik weer een echo krijg, waarbij we lekker naar die kleine kunnen gluren.

Ons kindje

Gelukkig zijn de kwaaltjes wel zo goed als weg. Niet meer misselijk. Minder moe. En ik geloof dat mijn borsten ook even rust nemen. Mijn buik daarentegen groeit echt hard nu. Ik zie eruit alsof ik veel langer zwanger ben dan de elf weken die ik daadwerkelijk zwanger ben. Maar dat geeft niet, sterker nog: ik ben er trots op. Iedereen mag zien dat ik zwanger ben. Iedereen mag weten dat ik zwanger ben. En iedereen mag weten dat we een kindje gaan krijgen.