Blog
rokjesdag

Rokjesdag: wie kent dit, door Martin Bril populair gemaakte, fenomeen nou niet? Die ene dag in het jaar, doorgaans in april, waarop menig vrouw zomers gekleed gaat. Het onvoorspelbare moment waarop Rokjesdag zich kan aankondigen maakt dat de voorbereidingen al starten als Koning Winter nog om ons heen hangt.

Voor de onwetenden onder ons; een gedegen voorbereiding houdt weken van scrubben, scheren en smeren in. Tegen de tijd dat de benen geshowd mogen worden, zijn ze voorzien van een babyzacht huidje. Klaar om bewonderd te worden.

Mijn Rokjesdag

Uiteraard heb ik deze winter niet geschroomd om mij op excellente wijze voor te bereiden op Rokjesdag. Het rokje hangt klaar in de kast, nagels (zelf!) gelakt en er is gescrubd, geschoren en gesmeerd. Niets staat een plezierige dag nog in de weg. Ik ga de deur uit een begeef me onder de mensen die genieten van deze heerlijke dag. Naarmate de dag vordert, bekruipt me een onheilspellend gevoel. Ik heb nog geen knipoog gehad, geen gefluit gehoord en er is niet naar me getoeterd. Ik begin onraad te ruiken. Tijd om eens te analyseren wat er aan de hand is.

De stand van zaken

Quasi verontwaardigd bekijk ik mezelf van top tot teen. Hmmm, misschien kan ik begrijpen waar de radiostilte vandaan komt. Terwijl ik over mijn buik heen kijk zie ik namelijk 10 knakworstjes en 2 voeten gesnoerd in slippers. Help, wat is er met mijn voeten gebeurd?!

Maar dat is nog niet alles… Boven deze voeten bevinden zich 2 enkels waar er geen gewricht meer te zien is. Daarbovenop staan 2 olifantenkuiten gestapeld. Wit van kleur, verdubbeld in omvang en zonder spierspanning. Ai…….. de feiten liegen er niet om. Dit is toch wel een schril contrast met mijn gesoigneerde benen van vorig jaar. Ik moet tot de conclusie komen dat ik Rokjesdag dit jaar beter aan mij voorbij kan laten gaan.

Dus heren, volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kans?!