Blog
Oppassen op 2 kleinkinderen zorgt voor chaos

De pijn zat in mijn beide kaken en trok door naar mijn nek. Ik weet de oorzaak, mijn 12 weken oude kleindochter. Ze lacht al minuten naar me en probeert ook al wat te praten. Als een echte oma zeg je dan continu wat terug. Lachen, kinderpraat en weer lachen en dat voel je dus blijkbaar in nek en kaken.

Wat is ze leuk! Met een felgekleurde bal kan ik precies 1 minuut haar aandacht vangen tot Sem mij roept. Ze volgt me met haar ogen als ik wegloop.

Huilen van de honger

Sem zit midden in zijn ambulance auto-tijd en wil met alle geweld een auto in zijn speelgoedgarage via een lift naar boven draaien. ‘Die auto past niet Sem, zullen we een andere auto proberen?’ vraag ik hem. Dit is een slecht voorstel, want andere auto’s zijn geen ambulance.

Hannah huilt nu van de honger en haar flesje (borstvoeding) is inmiddels warm. ‘Oma komt zo met je spelen’ zeg ik tegen Sem en pak ondertussen Hannah uit haar stoeltje. Sem komt er gezellig bij zitten met een aantal auto’s en een boek wat niet al te zachtzinnig gebeurt. Hannah schrikt en moet nog harder huilen. Ik probeer Hannah te beschermen voor de onbedoelde acties van Sem.

Het potje op

In mijn linkerooghoek zie ik de luier van Hannah op de grond, daaromheen liggen de schillen van een appel die Sem per ongeluk van zijn bord liet vallen. De tafel is bezaaid met alle attributen van mijn kleinkinderen die nog weggezet moeten worden. Het wipstoeltje van Hannah en haar speelkleed liggen onder het speelgoed van Sem. Zijn garage en de wegen daar naar toe staan vol met auto’s. Tel daar nog de restanten van Sem zijn ontbijt bij op, dan is dit wel ongeveer het stilleven na twee uur met mijn kleinkinderen.

Het is mijn eerste officiële oppasdag met twee kleinkinderen. Het is anders druk dan ik kon bedenken. Naïef misschien, maar in mijn gedachte gebeurde alles achter elkaar. De werkelijkheid is dat in die eerste twee uur alles door elkaar gebeurde. Sem vraagt aandacht als ik met Hannah bezig ben. Hij wil naar de speeltuin als Hannah slaapt en Hannah wil haar flesje als Sem op het potje moet.

Heel veel bijzonders

Guus komt binnen en vraagt oprecht verbaasd wat er in vredesnaam gebeurd is. Mysterieus lachend kijk ik hem aan en zeg ‘heel veel bijzonders’ en hou Hannah tegen mij aan, terwijl ik knipoog naar Sem. Ik weet dat Guus daar niets van gelooft, maar toch is het de waarheid!