Blog
Een baby met oorbellen - wat vind jij van oorbellen schieten bij baby's?

Oorbelletjes laten schieten bij baby's is een onderwerp dat de laatste tijd hier in Ierland veel besproken is onder de ouders. Er komt hier namelijk zelfs een verbod op. Persoonlijk zeg ik FANTASTISCH idee!

Schattig hoor mama!

Twee weken geleden zag ik op Facebook een post van een vriendin van mij voorbij komen dat zij oorbelletjes had laten schieten bij haar dochter. Het ziet er inderdaad vaak schattig uit, maar dat is dan ook het enige. Op deze foto reageerde ook wat mensen die het niet eens waren met oorbellen bij baby’s en mijn vriendin reageerde met de volgende reactie:

“Ze is mijn dochter en zolang ik verantwoordelijk voor haar ben, gebeurt er met haar wat ik wil. Het is mijn keus om haar gaatjes te geven en daar heeft niemand iets mee te maken. Als ze ze later niet wil, kan ze ze er altijd uit halen.”

Egoïstisch

Ik heb bewust niet gereageerd op die foto omdat ik vind dat je als ouder inderdaad verantwoordelijk bent voor je kind en dus bepaalt wat er gaat gebeuren, maar je moet zeker rekening houden met de wensen van je kind. Een baby kan niet zeggen dat hij of zij iets niet wil en dat is voor mij de belangrijkste reden dat mijn dochter pas oorbellen mag als zij dat wil, wanneer zij er ZELF om vraagt. En dan wordt het alsnog eerst met papa overlegd of zij er zeker van is dat zij dat echt zelf wil.

Persoonlijk vind ik oorbellen schieten bij baby’s egoïstisch, want de enige die er iets aan heeft is de ouder die het laat doen omdat het er lief en schattig uitziet. Een baby maakt het echt niet uit wat hij of zij aan heeft qua kleertjes, laat staan of er knopjes in de oren zitten. Het voegt voor hen niets toe. En zeg nu zelf, je laat toch ook geen spray tan op je baby spuiten, nep wimpers opzetten of de haartjes paars verven? Daar zegt iedereen van dat het belachelijk is, waarom zou dat met oorbellen schieten anders zijn?

Gevaarlijk en onprettig

Als reden voor het laten schieten van knopjes in de oren hoor ik vaak het excuus: “Dan weten ze er later niets meer van.” Dan vraag ik me af hoe die ouders dat dan weten, want helaas kan geen van hen gedachten lezen en de kindjes nog niet spreken.

Toen ik 4 was kreeg ik voor het eerst oorbellen. Binnen twee weken was het sluitinkje van de linkerkant in mijn oor gegroeid. Ik had toen een bult zo groot als een druif achter op mijn oor vol met pus dat in het ziekenhuis verwijderd moest worden. Stel je voor dat dat gebeurt bij je baby van 4 maanden, dat is een nog veel grotere ellende. En zeg niet, dat gebeurt niet, want het kan altijd misgaan.

Waar ik ook altijd gelijk aan denk als ik baby’tjes met ringetjes in de oren zie, is het gevaar dat ze zelf – omdat baby’s nu eenmaal aan alles trekken omdat ze zo de wereld ontdekken – of door een ander kindje, de oortjes uit getrokken worden. Ai! Dat lijkt me zo vreselijk naar!

Ook slapen met knopjes in de oren lijkt me voor een baby erg onprettig. Ik als volwassenen vind het al vervelend als het sluitinkje in mijn hoofd prikt tijdens het slapen. Dat zal een baby ook niet fijn vinden lijkt me dan.

Oorbellen schieten bij je baby? De keus is aan jou

Het wel of geen oorbelletjes schieten bij baby’s blijft een discussiepunt. Als je er wel voor kiest om het te laten doen, heb je er hopelijk goed en lang over nagedacht. De keus is aan jou, want je baby kan hem zelf nog niet maken.