Blog
vrouw-vormt-handen-in-de-vorm-van-een-hartje-op-haar-buik

Nou, bij de huisarts geweest. Stiekem een beetje een tegenvaller. Eigenlijk alleen wat algemene informatie gehad. En een verwijsbrief voor de gynaecoloog. Ik was er al bang voor, maar had toch de hoop ‘gewoon’ naar de verloskundige te gaan. Helaas. Je bent ouder dan 36, dus ga je naar de gynaecoloog. Maakt niet uit. We gaan ervoor. Nog 33 weken en 4 dagen te gaan…

Maandag mogen we naar de gynaecoloog (wat een rotwoord haha), ben aardig zenuwachtig. ‘Aardig’ staat ongeveer gelijk aan ‘verschrikkelijk’. Zal blij zijn als we geweest zijn. Misschien dat we dan het hartje al kunnen horen. Of de hartjes… Ze zeggen dat je als je ouder bent, meer risico loopt op een tweeling… Oké, we kunnen er nog wel wat extra spanning bij hebben…

Blije tantes, opa´s en oma´s

De onzekerheid is af en toe echt killing. Zaterdag hebben we het onze ouders en zussen verteld. Iedereen was gelukkig erg enthousiast. De tantes kijken ernaar uit om weer tante te worden. En de opa’s en oma’s zijn al helemaal enthousiast om de kleine erwt te verwelkomen. Maar daarna… daarna kwam de onzekerheid.

Toch nog een test

De hele avond heb ik ermee in mijn hoofd gelopen, maar ik durfde het niet te zeggen tegen mijn vriend. Bang dat hij me raar zou vinden. Zondagochtend hield ik het niet meer en heb ik hem gevraagd of hij het ermee eens was om toch nog een keer de test te doen.

Na kort overleg (lees: nadat ik flink heb zitten huilen van de zenuwen en de onzekerheid), hebben we besloten toch nogmaals de test te doen. En weet je wat zo stom is? Ik kan 10x per uur, als het moet zelfs op commando, plassen de laatste tijd. Maar nu lukte het niet. Balen! Gelukkig kreeg ik al snel de drang om te plassen en konden we de test gaan doen.

De secondes tikken weg. En het duurt en het duurt. En het duurt láng! De zenuwen (of zijn het de hormonen?) gieren door mijn lijf. Ik sta te trillen van angst. Wat doen we als er komt te staan dat ik niet zwanger ben? Hoe groot is de klap dan?

En toen verscheen het. De letters… de letters die samen het woord ‘zwanger’ vormden. Opluchting ten top. Ik kan er een weekje tegen aan tot de afspraak maandagochtend in het ziekenhuis. En zoals ik me nu voel, ook de komende maanden.

Mijn buik groeit

Wat ik wel vreemd vind, is dat mijn buik toch al begint te groeien. En dat terwijl ik pas 6,5 week zwanger ben. Dat belooft wat. Of zou het mijn idee zijn..?