Blog
Nesteldrang 2.0 en bezoek aan de verloskundige

Terwijl mijn zwangerschap vorderde, kwam ik er achter dat mijn vriend niet alleen een wandelende hormoonbom was, maar dat ook de nesteldrang niet aan hem voorbij was gegaan. Ideaal!

Zodoende was de babykamer na 20 weken zwangerschap al zo goed als af. De meubeltjes werden in elkaar gezet en ik kon de commode en de kledingkast gaan inrichten. Maar dat deed ik nog niet. Nee, want IK had namelijk nog helemaal geen last van nesteldrang. En stiekem hoopte ik dat dat zo zou blijven. Het huishouden was nooit mijn hobby geweest en dat wilde ik graag zo houden…

De nesteldrang van mijn vriend beperkte zich echter niet alleen tot de babykamer. Alle klussen in huis die waren blijven liggen, moesten wat hem betreft af en wel zo snel mogelijk. Heerlijk! Ik besloot nooit meer te klagen over ‘mijn’ wandelende hormoonbom.

Kraampakket

Kraamzorg etc. had ik allemaal wel netjes geregeld. Maar verder was ik nog niet zo bezig met de toekomst. Gewoon zwanger zijn en genieten van dat getrappel in mijn buik. Toen ik het kraampakket thuis kreeg schrok ik me dan ook echt kapot! Dat kraamverband! En die kraammatrassen! Ging ik dat echt nodig hebben?? Eerlijk gezegd was ik daar nog helemaal niet klaar voor!

Groeiecho

De bezoeken aan de verloskundige gingen ondertussen gewoon door. Na ons ziekenhuisavontuur zat ik mijn eerst volgende bezoek zelfverzekerd en blij in de spreekkamer. Er was niks aan de hand met ons kleine meisje! Ik overhandigde de verloskundige met een glimlach het verslag van de gynaecoloog.

“Jullie hoefden je geen zorgen te maken he.” zei de verloskundige. Vervolgens begon ze het verslag te lezen. “Goed. Mooi. Oké. Netjes. Heel goed.” hoorde ik haar hardop praten tijdens het lezen. Ze legde het verslag weg en keek me aan. “Ziet er allemaal goed uit, maar..” Nee! Ze maakte een grapje! Wat nou weer?!

“Uit de echo blijkt dat jullie dochter wat aan de kleine kant is. Niks om je nu al zorgen om te maken, maar ik ga je wel doorverwijzen voor een groeiecho.”