Blog
Nachtwerk in uitvoering - kind is aan het kosten in bed

Vorige week was een hele drukke week, met veel regeldingen tot laat in de avond. Nu was het kwart over zeven ‘s avonds, de kinderen lagen in bed en de afwas was klaar. Jaap en ik keken elkaar aan; vanavond hebben we eindelijk weer rust. Nu gezellig een filmpje kijken en dan lekker vroeg naar bed, bijslapen!

Een film is geduldig…

Zo gezegd zo gedaan. Met een film die een uurtje duurt zouden we er om negen uur in moeten kunnen liggen. Om half negen klonken er vreemde geluiden uit de kamer van Arianne en Jacoline. Voor de zekerheid even kijken. Bingo, Jacoline had overgegeven! Dus terwijl de film geduldig stilstond, ging ik met Jacoline naar de douche.

Haartjes, slaapzak, pyjama, alles zat eronder en… er kwam geen water uit de kraan. Gelukkig stond het badje waar Arianne in geweest was nog vol, dus zo goed en zo kwaad als het ging spoelde ik Jacoline schoon, terwijl Jaap het bed verschoonde.

Terug naar de film. Jacoline bleef wat onrustig, dus die pakten we lekker bij ons. Toen ze weer overgaf, waren mijn shirt en broek de klos, maar bleef ze zelf in ieder geval schoon. Kind in bed, mama omgekleed, papa klaar met dweilen… play.

Vijf minuten later horen we verdachte geluiden komen uit de kamer van Corné en Helen. Helen is aan het overgeven. Ze weet dat het voor ons makkelijker is om de plavuizen schoon te maken dan het bed en zo klein als ze is denkt ze er aan om gauw uit bed te gaan hangen. Helaas was ze een beetje de weg kwijt en zat ze aan het voeteneind tegen de muur te spugen in plaats van aan het hoofdeind op de grond… Terwijl Jaap haar meenam naar de douche, waar –hoera!- nu wel water was, ging ik het bed verschonen.

Spuug-estafette

De stress, het weten dat er elk moment een kind in bed kan gaan overgeven, moet je eigenlijk gevoeld hebben om te weten wat het is. Het geeft mij altijd een enorme adrenalinestoot, ik vlieg naar het bed waar ik kreun- of hoestgeluidjes vandaan hoor komen voor ik in de gaten heb dat ik wakker ben. En die adrenaline had ik nodig!

Terwijl ik Helen d’r bed afhaalde, hoorde ik Jacoline hoesten. Rennen! Ja hoor, alweer overgegeven. Gelukkig maar een beetje deze keer. Handdoek onder haar hoofd vervangen door een schone en vliegen, want daar begon Arianne ook al. Ik til haar uit bed, mijn hand onder haar mond, op weg naar de douche. Oeps, Helen hangt al boven de wc (we hebben er maar één), dus dan maar naar de keuken.

En zo zaten daar twee kleine meisjes, allebei met een emmertje op schoot, te wachten tot ze weer in een schoon bed konden kruipen. Maar papa en mama hadden niet zoveel tijd om bedden op te maken, aangezien diezelfde twee kleine meisjes steeds de emmer op hun schoot gebruikten en hun kleine zusje ook nog steeds ziek was. Corné lag wel lekker te slapen, maar we zetten toch maar een beslagkom in zijn bed. Je weet maar nooit.

Corne en Helen met een emmer naast zich als voorzorgsmaatregel
Corne en Helen met een emmer naast zich als voorzorgsmaatregel

Alles onder controle

Toen Helen en Arianne eenmaal geïnstalleerd waren, met een emmer naast zich, bleef het nog een tijdje heen en weer rennen. Toen ik weer eens een spuugbak had afgewassen was het ineens stil! Mijn wekker gaf 01:12 aan toen ik ging liggen.

En raad eens waarvan ik na een kort nachtje wakker werd? Corné lag te kreunen, gaf over… en zo ging het liedje net nog even verder dan ik had gehoopt.