Blog
Oma met baby op omadag

Naast dat mijn kleinzoon alles zelf wil doen, helpt Sem mij ook nog eens met alles. Als ik na zijn ontbijt de boel bij elkaar wil vegen, roept hij al van de andere kant van de kamer ‘Sem doen’. Daar komt hij aan, zeer resoluut wordt de bezem uit mijn handen getrokken en gaat hij aan de slag.

Moet ik nee zeggen of juist zonder woorden de vaas aan de kant zetten en mijn beker opvangen die hij omgooit. Als ik nog de gevolgen van zijn bezemklus aan het opruimen ben, ziet hij dat ik stiekem een blik en veger gebruik voor zijn kruimels. Daar is hij al met een blik van, kom maar dit kunnen oma’s niet. Zeer secuur loopt hij wel 5 keer met het blik op en neer naar de prullenbak om drie kruimels per keer hierin te gooien.

Geef ik hem te veel complimenten, zodat hij denkt dat hij al alles kan?

Half stikkend afweren

Dan is het theetijd. De juiste kleur van een beker kiezen is een heel ritueel. ‘Groen’ roept Sem, maar hij moet wel zelf kiezen tussen blauw, geel of Ajax (oranje). Uiteindelijk maakt de kleur niet veel uit, Sem noemt het altijd groen als hij deze maar zelf pakt. Als Sem dan vervolgens zijn thee drinkt, wil ik nog wel eens wat corrigeren voor het fout gaat. Het handje van Sem dat dit afweert, terwijl hij half stikkend roept ‘Sem doen’ maakt alles duidelijk.

Maanden terug heb ik de fout gemaakt in zijn bijzijn de planten water te geven en een dor blad van een plant te trekken. Als ik de plantengieter vergeet te verstoppen is het schijnbaar logisch dat hij het doet. Ik mag wel met hem mee, want hij roept dan hard ‘oma planten water geven’. Meestal grijp ik pas in als hij een blad van een plant wil trekken.

Toilet doortrekken

Met tuinieren helpt Sem ook altijd. Hij sjouwt dwars door de tuin en grijpt links en rechts dode en levende bladeren en gooit die op het pad. Deze mag ik vervolgens in een bak gooien. Lang geleden leerde ik Sem dat hij de takken in de bak mag gooien. Vergeefs, daar vindt hij geen lol aan.

Even later lopen wij naar de winkel. Zeker niet alles mag in Sem zijn kar. Fruit is goed, brood mag, maar alles wat hij niet kan definiëren mag weer niet. Behalve dan weer wat hij in de kar gooit. Bij de kassa is er altijd een laatste discussie wat wel en niet af te rekenen.

Sem helpt de boodschappen naar binnen dragen. Als ik daarna stiekem even naar het toilet wil gaan, roept hij al ‘Sem knopje drukken’. Meestal verlies ik het (echte) gevecht om dat knopje.

Komkommer vissen

Als Sem in zijn bad zit te spelen is hij weer klein en nog geen twee jaar oud. Samen eten we een nepmaaltijd op en na het bad zit hij, gewikkeld in een handdoek, even heerlijk bij mij op schoot.

Als Sem allang in dromenland is vis ik een komkommer uit zijn speelbak en zie ik het zakje nasi kruiden nog net onder mijn bank liggen. Hoe ging dat toch met mijn eigen kinderen? Hielpen die mij nooit, ben ik het vergeten of heb ik bij mijn kleinkind gewoon meer geduld?