Blog
Marthe bereidt zich voor op de bevalling

Ik zal het maar meteen toegeven, ik heb graag de de touwtjes in handen en wil weten waar ik aan toe ben. Een goede voorbereiding is het halve werk. Dus ook een goede voorbereiding van de bevalling..en die ene helft is goed te doen.

Praktisch. Zorgen dat de juiste spullen in huis zijn, zorgen dat ik fit en lenig ben, de route naar het ziekenhuis uitgestippeld en een tas met spullen voor mij zelf en de baby klaar zetten.

Maar die andere helft..de mentale kant van dit verhaal, wil nog niet echt lukken. Hoe bereid je je mentaal voor op iets wat je nog nooit hebt gedaan. Laat je het gewoon over je heen komen? Heb je een andere keus?

Plannen

Wat ik op dit moment het lastigste vind, is dat ik niet weet wanneer het begint, wanneer ‘het’ zo ver is. ‘Dat merk je vanzelf‘ zeggen mensen lachend tegen me. Ja dat snap ik ook wel, maar dan is er geen tijd meer.

Gebeurt het ’s nachts, op mijn werk, midden tussen de groente en het fruit in de supermarkt, op straat of in de auto?! De auto lijkt me het ergste, zo zonde van de bekleding.. Maar ja, dingen waar je geen invloed op hebt, daar moet je je niet druk om maken, probeer ik tegen mezelf te zeggen.

Fout

Hoe erg dingen ook zijn, ik wil de feiten weten, hoe erg ook. Ik denk dat die gedachte me er toe heeft aangezet om op Youtube filmpjes op te zoeken van bevallingen.

Fout. Fout. Fout.

Niet doen, het is verschrikkelijk! Mensen die ergens in een ver land op handen en knieën in een beekje een kind zitten te baren. En dan ook nog aan hun man gaan vragen of het gezicht van het kindje in het water hangt. Mens, ga dan gewoon op een bed liggen!

Door die filmpjes weet ik nu wel wat ik níet wil in ieder geval. Niet een kamer vol mensen die aan je zitten te plukken, tegen je zeggen hoe geweldig je het doet en ondertussen foto’s maken, terwijl jij daar met je benen wijdt ligt. O nee..zo min mogelijk mensen.

Jasper vroeg van de week of ik er niet toch nog iemand bij wilde hebben naast hem, omdat ie dacht ook wel wat steun te kunnen gebruiken. Mijn moeder heeft hem duidelijk gemaakt dat ie mag steunen tegen de muur of op een tafel haha..

Baringspijn is uniek..yeah right

In een boekje van de verloskundige las ik dat ‘baringspijn uniek is’. Hmm..uniek, klinkt positief. Het is alleen maar uniek omdat je het met niks kan vergelijken. Of zoals mensen het me proberen uit te leggen ‘het is net of er met een mes in je buik wordt gestoken‘, o ja, nee nou weet ik hoe het voelt.

Ik zou liever lezen dat baringspijn verschrikkelijk is, maar dat je gewoon even een grote meid moet zijn en dat het dan allemaal de moeite waard is. Dat je mag kiezen tussen een folder met mooie tekstjes of een no nonsens boekje. Eén met mooie foto’s of eentje met foto’s van iemand met weeën in de auto of zo, begripvolle mannen of mannen die flauw gevallen zijn en met een washandje op hun voorhoofd op de grond liggen. Of een mevrouw met een plas vruchtwater op de grond midden tussen de pakken hagelslag.

Ik snap dat mensen de boekjes fijn vinden om te lezen, maar het zou gewoon leuk zijn als de keus er was. Niet om je bang te maken, maar meer dat het dan alleen maar mee kan vallen. Ik zag bijvoorbeeld ook een filmpje van een vrouw die een drieling kreeg (via de natuurlijke weg), het eerste wat ik dacht was dat het er bij mij gelukkig maar eentje is. Weer een meevaller 😉

Maar goed..hoe bereiden jullie je voor? Of zie je het wel?

Vanavond gaan we in ieder geval naar een informatieavond over het kraamhotel, iets waar ik al mijn hoop op gevestigd heb. Dus ben heel benieuwd.