Blog
Baby in stoel

Ries is 16 maanden en weet heel goed wat hij wanneer wil. Qua actieve woordenschat redt hij het nog net niet om zich verstaanbaar te maken. Maar met de woorden ‘ja’ en ‘die’ komt hij heel ver.

Sinds de vakantie van vorige week weten we dan ook dat hij donders goed door heeft wat je zegt. Op de vraag: ‘Wil je cola?’ blijft hij me zwijgend met grote ogen aankijken. Hetzelfde geldt voor de vraag: ‘Wil je koffie?’ Maar dan komt het: ‘Wil je chocomel?’, ‘Ja!’ wordt er dan geantwoord.

Dat is fijn, weten wat je wilt. En sinds 2 dagen: heel hard gillen als het niet gaat zoals Ries het wil. Of als het niet snel genoeg gaat. Maar dat is lastig voor een moeder!

Wat wil je dan?

Want hoe vaak zeg ik op een dag (natuurlijk met een uiterst geduldige toon): ‘Maar lieverd, wat wil je dan?’ Al mijn tactieken haal ik uit de kast:

  • Van alles aanreiken wat er binnen het gezichtsveld ligt (Bedoel je dit?)
  • Afleiden (He, hoor ik daar een ambulance…taaaatuuuuu)
  • Negeren (Goede tip rond opvoeden: slecht gedrag negeren, positief gedrag belonen, tja en wat als mijn driftkikker huilend en zich verslikkend zo hard achterover laat vallen zodat de kinderstoel (inclusief extra val-niet-om-klemmetjes) bijna achterover kiept?)

Geduldig blijven

Er zit niks anders op dan elke keer het geduld op te brengen om rustig te kijken welke tactiek het beste is. En ach, dat doe ik met liefde. Want wat is het toch ook lastig als je ruim 1 jaar bent en je wilt van alles, maar het lukt gewoon allemaal nog niet.