Blog
Een kraamvrouw huilt kraamtranen

Zo daar zit ik dan. Op mijn ‘hoogslaper’. Zo voelt het namelijk wel op ons door bedverhogers verhoogde bed. De kraamverzorgster heeft de lakens net verschoond en ik heb net een douche genomen. Daarbovenop krijg ik nog eens een beker thee en een kom met vers fruit. Ik voel me de prinses op de erwt.

Naast me ligt Bauke. Hij ligt als een kleine prins op de erwt. Zijn voedingskussen is omgetoverd tot hangmatje door er een hoeslakentje omheen te doen. Hij ligt zeer tevreden te snorren.

Dikke druppels

Zo zit ik een tijd met een gelukkig gevoel naar hem te kijken en te luisteren. En dan voel ik het prikken. Snel probeer ik in mijn ogen te wrijven, maar het is al te laat. Daar zijn ze: de kraamtranen. Uniek in hun soort. Het zijn hete, dikke tranen die ogenschijnlijk vanuit het niets verschijnen. Dikke druppels lopen over mijn wangen.

Mijn vriend vraagt niet waarom ik huil, maar wrijft maar eens stevig over mijn rug. Precies zoals hem dat is uitgelegd bij de partnerles. Daar werd duidelijk verteld dat kraamvrouwen vanuit het niets gaan huilen en je dan vooral niet moet vragen waarom. Ondertussen snotter ik door en geef ongevraagd een toelichting; Kijk nou hoe lief hij is, hij is zo lief en ongeveer 1000 varianten hier op.

Héél ongeduldig

De kraamhulp steekt me een paar tissues toe. Gelukkig is zij het met mij eens dat Bauke zo ontzettend lief is. Dat stelt met al wat gerust. Dan zegt ook mijn vriend dat Bauke zo ontzettend lief is. Dat stelt me weer verder gerust.

Na een tijdje kan ik weer ademhalen. Hèhè, dat lucht op. Snel prik ik wat fruit aan mijn vork, want voordat je het weet heeft Bauke honger. En als Bauke honger heeft is hij nog steeds héél lief, maar vooral héél ongeduldig.