Blog
Huisje, boompje, baby

We gaan volgens jaarlijkse traditie in december op vakantie met vrienden. Dit is een gevarieerd gezelschap van vrijgezelle mannen en stellen met en zonder kids. We doen in zo'n weekje niet veel anders dan gezellig een wijntje of biertje drinken, lekker eten, spelletjes en soms gewoon lekker een boek lezen. De voorpret is al begonnen en mijn vriend stuurde laatst een mail rond waarin hij de vrouwen adviseerde dit jaar een ander boek mee te nemen dan 'Vijftig tinten grijs', want daar krijg je kinderen van, aldus mijn vriend... Tja.. Dit deed me terugdenken aan het afgelopen jaar.

Made in Thailand

Toen we misschien net twee dates hadden gehad vroeg mijn huidige vriend mij of ik ooit kinderen zou willen, mijn antwoord was voor hem (weet ik nu achteraf) bepalend of er nog een volgende date zou volgen..

Een kleine drie en een half jaar later planden we een reis naar Thailand met in ons achterhoofd, dat dit voorlopig onze laatste grote reis zou kunnen zijn. Want JA ik wilde graag kinderen en we hadden inmiddels besloten te proberen of dit ons ook gegeven was. Daar gingen we hoor met rugzak op het vliegtuig naar Bangkok.

Na een maand, net terug in Nederland en een onvergetelijke ervaring rijker, wist ik het zeker. Wij waren zwanger!!

Ik ben nogal een emotioneel en enthousiast persoon en mijn vriend vond het belangrijk om me met beide benen op de grond te houden. Hij besloot dan ook om me voor gek te verklaren en me pas te geloven totdat een zwangerschapstest dit gevoel zou bevestigen.

Test 1

Alle reclames op tv in mijn achterhoofd houdende, wist ik dat ik op de dag dat ik weer ongesteld zou moeten worden, al een test kon doen. Met kriebels in mijn buik ging ik naar de drogist. Natuurlijk in een andere plaats dan mijn woonplaats want wat als ik een bekende tegen zou komen. De vrouw bij de kassa lachte me bemoedigend toe, wat ik nogal onbeleefd vond op dat moment. Het was immers nog mijn geheim. Eenmaal thuis kon ik het net opbrengen om tot de volgende ochtend te wachten met testen (hoeft geloof ik niet meer maar ik wilde de test perfect uitvoeren). Normaal gesproken ben ik geen ochtendmens maar de volgende stond ik vrolijk naast mijn bed. Ik zou mijn vriend zijn ongelijk gaan bewijzen en mooier nog, ik zou gaan zien wat ik de hele tijd al voelde!

Of toch niet.. Ik kan niet ontkennen dat ik echt een beetje verdrietig was toen het verwachte resultaat uitbleef. Was ik dan misschien schijnzwanger?

Dit gevoel maakte toch al snel weer plaats voor mijn eerdere enthousiasme. Zolang waren we het nog niet aan het proberen EN ik voelde toch echt aan mijn lijf dat er iets anders was dan anders. Ik had in mijn enthousiasme natuurlijk gewoon te vroeg getest..

Test 2, zwanger!!!

Een week later stond ik weer in dezelfde drogist, met nu gelukkig een andere caissière. O was het maar vast morgen! Ik had er gelijk maar twee gekocht, gewoon voor de zekerheid. Pfff wat kan de tijd dan langzaam gaan hè, en zag ik het nou goed of verbeeldde ik het me gewoon? Toch maar even de bijsluiter erbij gepakt, ik bedoel je moet het toch wel zeker weten toch? Ja ja ja!!! Zwanger! Wat was ik intens gelukkig! We waren zwanger!

Mijn vriend was bijna net zo blij als ik, bijna.. Want nu had hij besloten dat hij eerst het hartje moest zien kloppen voordat hij het geloofde…

Mamablogger Renee

Renee (1983) is moeder van een sprankelende dochter en zoon, en gek op schrijven. Ze blogt er vrolijk op los, puttend uit haar grootste inspiratiebronnen; haar kinderen en het moederschap an sich.