Blog
Huidhonger baby wordt gestild bij de vader

Hoewel Bauke nog maar een klein mannetje is, heeft hij een grote wil. Hij weet aan zijn vader en mij heel goed duidelijk te maken wat hij wil. Hij heeft vooral honger. Niet alleen honger naar melk, maar ook nog eens honger naar huid.

Al vanaf de eerste dag tekent Bauke protest aan als hij even in bed, in de box of in de kinderwagen wordt gelegd. Wat kan zo’n klein kereltje een lawaai maken. Voor mijn gevoel gaan alle alarmbellen af. En dus pak ik hem heel snel weer op. Met als direct resultaat: volkomen serene stilte. Ah gelukkig, dat was het, hij is weer tevreden.

Draagdoek

Gelukkig heb ik een draagdoek gekregen. Hier kan Bauke zich wel in vinden. Hoe strakker en dichter de doek om hem heen hoe beter. En dan maar lopen. Meters leggen we af met hem in de doek. Hij richt z’n neusje in de wind en ligt tevreden te snorren. In zijn slaap ligt hij te murmelen. Af en toe is er een diepe tevreden zucht te horen.

Maar het is zomer. Met temperaturen boven de 30 graden is het te warm in de draagdoek. Dat mag voor Bauke geen reden tot afstel zijn, hij wil nog steeds rondgedragen worden. Dus loop ik in een hemdje met een hydrofiel doek tussen ons in. Want Bauke mag dan zogezegd flinke huidhonger hebben, het is mij toch iets te plakkerig zo huid op huid. En zo loop ik al wiegend de hele dag rond. Bauke bekijkt vanaf mijn schouder de wereld of slaapt uren.

Huidhonger stillen

Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat Bauke niet de enige is met huidhonger. Ik heb het ook. Ik doe geen oog dicht als hij niet bij me ligt. Ik voel me een beetje ontheemd als ik zonder hem bij me loop. Als ik na weken voor het eerst weg ga zonder Bauke betrap ik mezelf hierop. Daarbij zit ik heen en weer te wiegen op mijn stoel. Gelukkig heb ik nog lang verlof, met volop tijd om onze huidhonger te stillen.