Blog
Hoe het moederschap mij veranderd heeft

Het leven van een moeder is vaak niet echt vol glamour. Je wordt onder gespuugd, gepoept en geplast. Je huis is nooit meer helemaal spik en span en je wasmand is altijd bomvol. Tijd om make-up op te doen is er amper en je bent vaak al blij als je even op je gemak kan douchen als de kleine slaapt. Herkenbaar? Niemand zei dat het moederschap makkelijk zou zijn, maar het is toch een tikkeltje anders dan ik verwacht had.

Assepoester

Voordat ik moeder werd, was ik een echte schoonmaak-freak. Er kon geen vuil bord in de wasbak staan of het moest en zou schoon en opgeruimd zijn voordat ik kon relaxen. Nu zal het me eerlijk gezegd een worst wezen of er, voordat ik naar bed ga, één vuil bord ligt, of twee – of de halve keuken vol. Ik kies er dan liever voor om, zodra ons meisje slaapt, samen met mijn man even relaxed een kopje thee te drinken.

Mijn man werkt fulltime en is daardoor kapot als hij thuis komt. De tijd die hij vrij heeft, gun ik hem dan ook van harte. Dus hem allerlei taken in het huishouden geven op zijn vrije dag, dat doe ik niet, behalve als het echt moet.

Naast het hele huishouden heb ik ook de fulltime zorg over mijn dochtertje en ze is dan ook 90% van de tijd bij mij. Als ik boven de was op ga ruimen, dan neem ik haar mee en laat ik haar op ons bed kruipen. Ga ik afwassen, dan staat ze in haar eetstoel naast me mee te kijken. Dat is vaak wel gezellig, dan zingen we ondertussen allerlei versjes en liedjes samen.

Ik voel me dan ook regelmatig een soort Assepoester. Het lijkt soms wel of het vuil op de grond magisch weer terug komt zodra ik heb gedweild, en er kaboutertjes in huis lopen die overal weer vlekken op maken zodra ik de kamer uit loop.

Frustrerend is het vaak wel, dat gevoel dat het nooit eens een keertje klaar is en dat ik eigenlijk maar zelden kan zeggen: “Vandaag hoeft het even niet.”

De meeste dagen krijg ik alles wat ik wilde doen wel voor elkaar, als onze meid zichzelf even kan bezig houden of slaapt, maar de extra dingen zoals het poetsen van de oven en het verschonen van de lakens, dat kan ik eigenlijk alleen uitgebreid doen als papa even wil opletten op zondag.

Volgens de Bijbel was de zondag gemaakt om te rusten, maar volgens mij is deze voor de mama’s om alle achterstallig onderhoud van de week in te halen!

Mama-modus

Als ik af en toe mijn mond open doe, dan is het net alsof ik mijn moeder hoor. Op het moment dat ik dat door heb, moet ik er stiekem wel om lachen. Ik denk dat je je ouders pas begrijpt en daadwerkelijk waardeert wat ze allemaal voor je hebben gedaan op het moment dat je zelf kinderen hebt. Dan gaat er ineens een lichtje branden als je jezelf in je kind herkent. Ik ben benieuwd of mijn dochter over 25 jaar hetzelfde zal denken.

Sinds ik voor het eerst mijn meisjes eerste schopje echt voelde is er dan ook een knopje omgegaan en ben ik van de ene op de andere dag bekant over gegaan in “mama-modus”. Ik denk dat iedere moeder wel weet wat dit inhoudt. Het moment dat je je realiseert dat je de rest van je leven altijd iemand zal hebben die op de eerste plek zal staan, boven jezelf en dat je alles, maar dan ook alles, wilt doen voor deze persoon om hem of haar gelukkig te maken en veilig te laten voelen.

De verandering naar “mama-modus” heeft ook effect op hoe ik mijn relatie en partner zie. Ik vond het altijd erg belangrijk om ’s avonds samen aan tafel te eten, om zo toch even echt tijd met elkaar door te brengen tussen alle drukte van het leven door.

Nu vind ik het belangrijker dat mijn kind op tijd eet, in bad gaat en ’s avonds op tijd in bed ligt, dan mijn man aandacht te geven. Hij is gelukkig begripvol en snapt wel waarom hij op het moment iets minder aandacht krijgt, want hij ziet zelf wat er allemaal gedaan moet worden en hoe het verloopt.

Na al het geklaag nu dan de positive kant…

Als ik deze blog zo terug lees is het net een en al geklaag. Maar begrijp me niet verkeerd: ik vind het HEERLIJK om moeder te zijn. De blijdschap en genoegdoening die ik eruit haal, is mij meer waard dan de grootste rijkdom op Aarde.

Het is vaak zwaar en regelmatig emotioneel en frustrerend, maar als je ’s morgens je kleine lachebekje uit bed haalt en hij of zij je met een grote glimlach je begroet, dan weet je waar je het allemaal voor doet.

Het hebben van een kind heeft voor mij een nieuwe wereld geopend. Ik waardeer de kleine geluksmomentjes meer en probeer meer uit mezelf en het leven te halen. Eerlijk gezegd sta ik veel positiever in het leven dan voor ik mijn dochter kreeg. Zij geeft mij onbewust zoveel liefde en plezier en maakt ons zo gelukkig. Ik had nooit gedacht dat een kind dat echt met je kon doen, maar geloof me, het is waar.

Nog een positieve verandering is dat ik na mijn zwangerschap veel lekkerder in mijn vel zat, lichamelijk gezien. Ik maak me nu niet zo’n zorgen meer wat de buitenwereld van mij denkt en dat zakje chips dat ik eerst afsloeg, dat eet ik nu wel op. Zolang mijn man mij maar mooi vindt – en nog belangrijker: zolang ik MEZELF maar mooi vind en tevreden ben met hoe ik eruit zie.