Blog
Vrouw leest de gebruiksaanwijzingen van een zwangerschapstest

Vijf dagen Center Parcs, drie kinderen tussen de één en vier jaar, twee broers met schoonzussen, mijn vriend en een semi positieve zwangerschapstest. Dé ingrediënten voor een paar overspannen dagen.

Pijnlijke borsten

Zelfs praten over mijn borsten doet pijn en mijn tepels zien er raar uit. Ik moet ongesteld worden, dus dat zal het zijn. Tot mijn vriend zegt; waarom doe je geen test?

Na vijf minuten zie ik voor het eerst in mijn leven een zwangerschapstest waarvan de uitslag een raadsel is. Is het niet gewoon streepje of geen streepje? Wat doet dat bijna onzichtbare ding daar vraag ik hem? Hij heeft immers al een kind en moet dit soort dingen weten, vind ik. Zie ik dit omdat ik het wil zien?

HCG Hormonen

Na nog een zelfde testresutaat duik ik in Google waar ik leer dat een licht streepje komt door lage HCG. Wat is HCG? Ben ik nu zwanger?

Volgens Bibi op een forum wel, maar ik moet wachten tot de NOD. NOD? Door alle onbekende afkortingen voel ik me dertien tijdens een onvoorbereide toets. In paniek googelend, leer ik dat ik moet wachten tot mijn menstruatie uitblijft. Dat was 24 dagen geleden, gok ik…

Zwangerschapsgedrag

Met extra testen naar Center Parcs, waar het lijkt alsof de drie koters afgesproken hebben om afwisselend dramatisch krijsend de volwassenen tot het uiterste te drijven. Ook ’s nachts.

Mijn wijn (die ik heel goed kan gebruiken nu) spuug ik in paniek terug in mijn glas buiten het gezichtsveld van iedereen. Mag ik wel al het vlees eten? Mijn broers maken er een sport van om verdacht zwangerschapsgedrag breeduit te benoemen om vervolgens van mijn gezicht af te lezen of ik lieg. Ik verdien een Oscar.

Innestelingsbloeding of ongesteld?

In het zwembad staar ik naar mijn navel en vermaak me met alle kids. Ik voel me niet zwanger en mijn borsten doen weer normaal. Mijn vriend en ik delen verliefde blikken. De testen lonken en in mijn hoofd blijft het spoken tot ik naar de wc ga. Ik bloed.

Een jongetje zwemt in een zwembad

Mijn schoonzusje neem ik in vertrouwen en ze zegt dat het een innestelingsbloeding kan zijn. Ik knik wel maar heb geen idee waar ze het over heeft. Dat alles is het niet. Ik ben mijn lichte streepje kwijt.

Samen zijn

Beteuterd probeer ik er niet te veel aan te denken. Ik lees alles wat met de eerste weken te maken heeft en vraag me af of ik iets anders had moeten doen. Ik zie mijn broers wallen, mijn schoonzus haar gekat op hem, mijn neefjes drang om alles stuk te maken en mijn lieve-dochter-van-mijn-vriend die bang blijkt te zijn voor water (handig in een subtropisch zwembad) en zeg zachtjes tegen hem: “Misschien is het zo erg niet als we nog een paar maanden extra samen hebben”.