Blog
echo_bij_het_hartje_klopt

Het hartje klopt! Het hartje klopt! Het hartje klopt! Ik heb het gezien, nog niet kunnen horen, maar dat maakt niet uit. Ik heb het gezien! Het is echt. Het zit er. Ik ben zwanger!

In je blote kont, met sokken aan

Zoals je waarschijnlijk wel tussen de regels door kan lezen, was ik weer behoorlijk onzeker. En daar was de afspraak bij de gynaecoloog. Dat vind ik overigens nog steeds een rotwoord, gelukkig mag ik voortaan naar de verloskundige… Na een kort vraaggesprek over mijn gezondheid en vorige zwangerschappen kreeg ik, omdat ik er toch was, een vaginale echo.

Oké, ik klink heel blij, maar dat vind ik toch wel een dingetje hoor. Lig je dan in je blote kont, met je sokken aan in die vreselijke beugels. Nee, van mij hoeft het niet, maar alles om het kindje (ben nog steeds op zoek naar een leuk koosnaampje, vind ‘de baby’ zo anoniem) te zien. En we hebben het gezien. Alle 7 millimeters ervan.

Het hartje klopt écht

Het is natuurlijk nog heel klein, maar nu al helemaal van ons. Wat was ik blij dat ik het hartje zag. Een ‘goede’ zwangerschap, noemt de gynaecoloog het. Daarmee doelt ze, neem ik aan, op het feit dat het hartje klopt.

Een week lang lopen stressen voor een afspraak van 10 minuten. Best triest. Maar… we hebben het gezien, het hartje klopt. Voor degene die dit over het hoofd gezien hadden, zeg ik het nog maar een keertje.

Uiteraard werd er nog even gesproken over alle risico’s bij een ‘zwangerschap-op-leeftijd’. Gelukkig werd er, nadat ze klaar was met het benoemen van alle risico’s, ook gemeld dat bij het merendeel van de ‘zwangerschappen-op-leeftijd’ een kerngezond kindje geboren wordt.

Nog 229 dagen te gaan

7 weken en 2 dagen ben ik nu onderweg. Nog 229 dagen te gaan. 2 testen en een echo verder kan ik eindelijk echt geloven dat ik zwanger ben. Alsof de misselijkheid en vermoeidheid niet voldoende bewijs waren.

Ik wil het van de daken schreeuwen, maar dat kan nog niet. Dat is nog niet verstandig zeggen ze. Wat is verstandig? Ik niet, maar ik hou mijn mond. Ik hou nog 4 weken en 5 dagen mijn mond en dan mag ik los.

De feestdagen overleven

Eerst maar even de feestdagen overleven. Dat wordt nog een dingetje met die misselijkheid. Afgelopen zaterdag had ik een feestje op een boot. Ik zag bijna groen. En ik maar tegen iedereen zeggen dat ik zeeziek ben. (Op een rivier?!?!) Wat een ideaal excuus was dat!

Gelukkig vier ik de feestdagen met mensen die het allemaal weten, dus geen geheimzinnigheid in deze dagen.