Blog
Blog Eva: Grote zus worden

Voordat de wereld het mag weten, vertellen we het jou als grote zus net iets eerder. Jij bent belangrijk, een voorbeeld, je bent papa’s eerste meisje en mijn mevrouwtje theelepel.

We vroegen je de afgelopen weken weleens of je weet wat een grote zus doet. Niet echt. Pas toen we je vertelden dat het een hele belangrijke taak is, leek je geïnteresseerd. Je vroeg voor wie die speen was in het doosje bij het raam. ‘Die is voor Eva,’ legde papa je uit. ‘Pfffft, neeeej. Jij hebt geen dummy nodig Eef. Doe niet zo gek.’

Op een dinsdag is het jouw dag met papa. In een koffietentje vlakbij het Vondelpark vraagt hij je nog eens of het je leuk lijkt om grote zus te worden. Je neemt de vraag niet echt serieus: ‘Ja, nee, ja, nee, ja, nee. Toink toet papa is beautiful.’

Dat lijkt niet op een baby

‘Eva heeft een baby in haar buik en dat is jouw broertje of zusje,’ probeert papa en je begint te schaterlachen. ‘Echt niet!’ Vertwijfeld inspecteer je mijn buik. Er wordt zelfs onder mijn shirt gekeken of daar iets te zien is, en ik pak een echofoto uit mijn tas. ‘Kijk, de baby is nog zo klein als een doperwtje en je ziet nog niets, maar straks wordt mijn buik heel groot en dan komt er een broertje of zusje uit als mijn buik klaar is met groeien.’ De foto wordt uit mijn handen gegrist en je komt tot de conclusie dat dat er ‘helemaal niet uitziet als een baby’. Ik geef je groot gelijk. ‘Gaan we nu naar het park?’ Ja tuttebol, we gaan naar het park.

Wat doet de baby nu?

De komende weken vraag je me elke keer wanneer je me ziet wat de baby nu doet in mijn buik, en samen verzinnen we de gekste dingen die hij of zij daar uitspookt. Van bungeejumpen tot bloemen plukken. Je gaat als grote zus naar voorschool en maakt tekeningen voor de baby. Je zal zelfs meegaan naar een echo waar je mijn hand vasthoudt omdat je denkt dat het pijn doet. Je wordt de allerbeste grote zus, dat zien we nu al!