Blog
Een tweede zwangerschap, toch niet zo natuurlijk?

In eerste instantie dacht ik dat ik weer zwanger was. Paniek. Ik was nota bene nog geen drie maanden geleden bevallen! Er ging van alles door mijn hoofd, hoe moet dat lichamelijk? De gynaecoloog had immers gezegd een jaar wachten met zwanger raken, omdat het litteken van de keizersnede moet helen. Hoe moet dat praktisch? Met twee kinderen onder 1 jaar? Hoe gaan we dit doen? Maar na een zwangerschapstest was dit gelukkig uitgesloten.

Niet meer ongesteld

Toch werd ik maar niet ongesteld. Na de bevalling was ik netjes weer ongesteld geworden, twee keer zelfs. Maar daarna bleef het uit. Een week of 8 later werd ik toch weer ongesteld.. maar daarna duurde het nóg langer voor ik weer ongesteld werd! Er zaten nu zelfs bijna 3 maanden tussen!

Dit baarde me toch wel zorgen. Begrijp me goed, ongesteld zijn is niet mijn favoriete bezigheid, maar dat je lichaam niet naar behoren functioneert is ook niet alles. Dus eerst de huisarts gebeld, die me doorverwees naar een gynaecoloog. Na wat bloedtestjes, een echo en wat vragen hadden ze het gevonden…

PCOS

Een verstoring van de hormoonbalans in de eierstokken, waardoor er veel minder tot geen eisprong is. Een verminderde vruchtbaarheid, aangeboren. Dit werd even telefonisch meegedeeld toen ik teruggebeld werd voor de bloeduitslag. Ik citeer: ‘u moet aan de pil om de hormonen weer op regel te krijgen.’

De pil wil ik niet, ik heb jaren geleden heel bewust voor een koperspiraal gekozen en we willen niet heel lang wachten om te beginnen voor een tweede zwangerschap. ‘Dat gaat dan heel lastig worden, waarschijnlijk kunt u niet meer zwanger raken.’ Dus dat, op een nietsvermoedende maandagmiddag. Ik was natuurlijk helemaal van de leg, hè?! Maar ik ben op de natuurlijke manier zwanger geraakt? Heb hier nooit last van gehad? Dit kán toch niet zo ineens?

Second opinion

Toen de gemoederen wat bedaard waren en ik het rustig overdacht had, begon ik boos te worden. Dit is toch geen manier van doen, zo aan de telefoon zonder verdere uitleg? Dus ik heb de huisarts weer gebeld voor een second opinion. En werd doorgestuurd naar een fertiliteitskliniek.

Hier kon ik gelukkig snel terecht. Ook hier weer wat echo’s en bloedtesten, met inderdaad een overduidelijk beeld van PCOS in mijn eierstokken. En ook de artsen daar kunnen zich niet voorstellen dat ik hier voor de zwangerschap nooit iets van heb gemerkt. ‘Zoiets kun je niet ontwikkelen, dat heb je al vanaf je geboorte’.

Dus het blijft een raadsel of ik dan in het verleden geen eisprong heb gehad, maar toch een ongesteldheid.. of dat ik écht die uitzondering ben bij wie het zich na de zwangerschap heeft ontwikkeld. Een raadsel waar eigenlijk niemand een antwoord op kan geven, en eigenlijk hoeft dat ook niet… want in tegenstelling tot de eindconclusie van ‘de vriendelijke mevrouw aan de telefoon’ is het echt nog wel mogelijk om zwanger te raken!

Wanneer wij er aan toe zijn, kunnen wij ons melden en kunnen we beginnen aan een hormoonbehandeling om mijn eisprong op te wekken. En met dit geruststellende, maar toch ook spannende idee loop ik via de deur van de kliniek de toekomst tegemoet….