Blog
De laatste maand van mijn zwangerschap is het zwaarst

8,5 maanden zwanger ben ik nu. Het zal dus niet lang meer duren voordat mijn tweede kindje geboren wordt. De laatste loodjes wegen het zwaarst zeggen ze en in mijn geval klopt dat zeker. Deze zwangerschap valt me veel zwaarder dan de eerste.

Mama is moe

Naast dat ik overdag de hele tijd met mijn nu bijna 1 jaar oude meisje bezig ben en geloof me het is een kleine diva die onbewust 80% van al mijn tijd opvreet, ben ik ook nog verantwoordelijk voor het huishouden en de boodschappen en mijn verloofde wil ook graag nog een beetje aandacht tussen alle drukte door. Graag zou ik even een middagdutje doen of languit een tv-programma kijken zodat ik niet op mijn voeten hoef te staan en ik mijn rug kan ontlasten.

Als de dag voorbij is en mijn verloofde en ik dan eindelijk in bed liggen, met de bedoeling nog even gezellig samen onze series te kijken, dan is het al gauw klaar voor mij, want zodra ik lig is het “mama is moe, welterusten” en val ik als een blok in slaap.

Maar helaas word ik dan weer 6 keer per nacht wakker omdat ik naar het toilet moet of weer vreselijk kramp in mijn benen krijg zodat ik weer moet opstaan. Gelukkig is het nog voor eventjes en krijg ik er iets prachtigs voor terug.

Harde buiken

Extreem veel en lange harde buiken heb ik de afgelopen weken. De laatste paar dagen zelfs zo pijnlijk dat ik dacht dat het zo ver was. Gelukkig is er nog niets gebeurd en blijkt het vooral te gebeuren bij inspanning of als ik boos word op mijn kleine meid als ze niet luistert. Schijnbaar de manier van mijn lichaam om te zeggen dat ik even relaxt moet doen. Ach ja, het hoort erbij zullen we maar zeggen, maar prettig is het zeker niet!

Hatsjoe en oops!

Nu mijn buik inmiddels lijkt op een skippybal en het kindje al is gaan indalen is er zoveel druk op mijn blaas dat ik het gevoel had dat ik een blaasontsteking had. Gelukkig was dat niet zo, maar erg fijn voelt het niet.

Ik heb tegenwoordig als ik op stap ga altijd een extra schone onderbroek bij me, want het is al meerdere malen gebeurd dat ik moest niezen,te hard moest lachen of gewoon hoesten en oops.. zo in mijn broek geplast. Als dat thuis gebeurt is dat op zich niet zo erg, want je frist je op en klaar. Maar op straat is dat zo gênant! Ik heb dan het gevoel dat iedereen het gelijk weet en ik krijg dan direct een kop als een biet.

Hoofd, schouders, knie en…laat maar

Iedere vrouw die zwanger is geweest, zal dit met mij eens zijn: de laatste maand is het meest vervelend. Lichamelijk voel je je een opgeblazen kogelvis, bijna alles doet zeer, bijna geen kleding past meer en simpele, stomme klusjes zoals sokken aan doen voelen aan als de Mount Everest beklimmen.

Ik voel me dan ook zo lomp als ik probeer iets met het stoffer en blik op te vegen, want ik val steeds bijna om. Gelukkig is het nu zomer, want sokken aandoen heb ik opgegeven. Vijf minuten doen over één sok dat hoeft van mij nu ook weer niet. Ik stap wel lekker in mijn slippers, dat scheelt weer bukken.