Blog
De eerste maand voorbij

Vorige maand ben ik moeder geworden van een prachtige dochter. Mijn verloofde en ik zijn apetrots en super verliefd op haar. Het was gelukkig een niet al te ingewikkelde bevalling en ik ben vrij snel hersteld. Ik pas gewoon weer in mijn skinny jeans!

Borstvoeding

In Ierland mag je na de bevalling niet gelijk de eerste dag naar huis en ik moet zeggen dat ik die eerste drie dagen met haar alleen in het ziekenhuis erg fijn vond. Gelukkig waren er veel aardige verpleegsters om advies en steun te geven qua borstvoeding, want dat was even wennen in het begin. Ze pakte de tepels steeds verkeerd, dus die waren de eerste week erg beurs en ze zoog zo hard dat ze af en toe tot bloedens aan toe stuk waren. Thank god voor een zalfje genaamd Lanolin.

Voeden gaat nu super, alleen geeft ze vaak melk terug en kan mama weer een schoon truitje aan, of zij weer een schoon pakje aan en de dekentjes weer in de was. Het is verbazingwekkend dat voor zo’n klein mensje, ze zo verschrikkelijk veel was veroorzaakt. Ik ga hier bekant door anderhalve doos waspoeder per week heen.

Voeden in het openbaar

Het enige wat ik nu nog probeer te tackelen is voeding geven in het openbaar. Ik ben vrij preuts wat dat betreft en vind dat de mensen buitenshuis niet hoeven mee te genieten. Twee weken geleden toen we bij een fastfood keten wat gingen eten als lunch en de kleine dame ook zin had in een snack ging het even ‘mis’. Ze hapte verkeerd en schoot van de tepel af en werd bekant gedouched met melk omdat het er letterlijk uitspoot en ik niet snel genoeg mijn zoogcompres te pakken had om het te stoppen.

Nou ja, met een doek om je heen en een kind in je armen ben je ook niet zo snel helaas. Nu weet ik dat borstvoeding geven het meest natuurlijke tafereel is wat er bestaat maar ik voelde toch een schaamte toen het zo mis ging.

Verstoorde nachtrust

Waar mijn grote liefde en ik onze handen mee dicht mogen knijpen is het feit dat ze ’s nachts tussen voedingen door zo lekker doorslaapt. Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat ik sinds haar geboorte geen fatsoenlijke nacht rust heb gehad en nu gewoon op begin te raken.

Mijn humeur richting mijn partner wordt er ook niet beter op. Vooral ’s nachts als het etenstijd is en hij lekker doorslaapt. Ze vindt het niet zo leuk om eerst verschoond te worden als ze honger heeft. Ze huilt dan even en hij gaat zich er dan mee bemoeien. Ik zou zeggen: zwijg! Mommy knows best.

Het is het allemaal waard

Het moederschap is zwaarder dan ik gedacht had en het mag zeker niet onderschat worden. Het is een baan die 24/7, 365 dagen per jaar door gaat. En weet je wat het het allemaal waard maakt? Dat ene kleine glimlachje dat ze me geeft als ze lekker op mijn borst bij me ligt te knuffelen. Dat warme gevoel dat er dan van binnen ontstaat laat alle hoofdpijn, en het feit dat ik de hele dag onder gespuugd word, en poep en plas moet verschonen, allemaal smelten als sneeuw voor de zon.

Moeder zijn is nu al de zwaarste baan die ik ooit gehad heb, maar ook de meest dankbare en bevredigende. As long as there is love, there is strength to hold on.