Blog
De borstvoeding ging ten koste van mezelf

Een baby kan je niet verwennen, dat is wat mijn oma altijd zei. Als moeder wil je natuurlijk je kleintje alles geven, maar je kan niet altijd alles geven.

In mijn naaste omgeving heb ik veel jonge moeders, ieder van hen geeft (of gaf) borstvoeding. Bij sommige mama’s ging het niet meteen vanzelf, maar zij hebben er alles aan gedaan om het te laten lukken. Soms zelfs tot huilens aan toe, maar ze houden het vol.

Ik mag niet klagen!

Tijdens mijn zwangerschap kreeg ik vaak de vraag “ga je borstvoeding geven?”, mijn standaard antwoord was dan “ik ga het proberen en ik zie wel of het lukt”. Direct na de bevalling lag Colin goed aan de borst en ook de productie was meteen goed op gang. Ik had genoeg melk, Colin hapte goed aan en ik kon zelfs een voorraadje kolven. Tot jaloezie van vele moeders.

Overdaad

Na drie weken begon Colin onrustig te drinken, huilde veel en was onverzadigbaar. Ik dacht aan de zogenoemde regeldagen, dus ik legde hem aan als hij honger had. Maar na 5 dagen was hij nog niet tevreden, althans dat dacht ik. Ik werd er erg onzeker van en raakte gefrustreerd. Maar ik hield vol, borstvoeding is tenslotte het mooiste wat je je kind kan geven. Toch?

Op het consultatiebureau kreeg ik te horen dat Colin meer dan een kilo aangekomen was sinds de geboorte. Toen ik de dame tegenover me vertelde dat hij veel huilde na een voeding, onrustig dronk en onverzadigbaar was, kreeg ik te horen dat ik waarschijnlijk te veel melk produceerde. Hierdoor kon Colin niet rustig drinken en kreeg hij in korte tijd veel melk binnen.

Omdat te veel melk ook niet goed is voor een baby, ben ik toen begonnen met kolven en gaf ik de moedermelk in een flesje! Zo kon papa ook zijn zoon eten geven en wisten we meteen hoeveel Colin binnenkreeg. Ik kolfde niet alle voedingen en als Colin aan de borst lag kon ik echt weer van hem genieten. Totdat ik merkte dat mijn melkproductie achteruit ging.

Ik moest drie keer kolven voor 1 voeding, maar de gedachte dat moedermelk echt het beste is voor je kleintje zorgde ervoor dat ik doorzette. Colin sliep lekker door ’s nachts en kwam maar 1 keer voor een voeding! Maar ik ging er drie keer per nacht uit om te kolven. Resultaat: ik was gesloopt en kon niks meer hebben.

Schuldgevoel

Manlief heeft toen de knoop doorgehakt en gezegd dat we gingen beginnen met kunstvoeding. Gewoon zodat we wat speling hadden met de voedingen en ik niet meer alleen maar aan het kolven was en zo meer tot rust kon komen. Met behulp van kunstvoeding heb ik de borstvoeding langzaam laten verdwijnen.

En toen kwam het schuldgevoel…deed ik Colin niet te kort? Waarom kon ik hem niet gewoon borstvoeding geven totdat hij 6 maanden was? Was ik dan echt een slechte moeder?

Genieten

Begrijp me niet verkeerd, borstvoeding is natuurlijk het beste wat je kan geven aan je kleintje, maar het moet niet ten koste gaan van jezelf. Ik ben van mening dat je kleintje niks aan een moeder heeft die zit te huilen tijdens het kolven. Dit zorgt voor frustratie en dat kan nooit goed zijn voor je kleintje.

Ondertussen zit Colin al 3 weken op volledige kunstvoeding en hij doet het er erg goed op! En ik? Ik kan met volle teugen genieten van hem en mijn man als hij een flesje krijgt! Maar ik geniet het meest als hij ‘s nachts mij met een grote glimlach begroet en geniet van zijn flesje!