Blog
Blanke-volwassen-hand-houdt-donker-kinderhandje-vast-adoptie

Daar is hij dan, mijn eerste blog! Ik ben geen moeder, niet zwanger en niet aan het klussen. Maar wel altijd met kinderen bezig. Mijn naam is Roberta, 30 jaar en ik ben van Braziliaanse afkomst. Toen ik 4 jaar was, werd ik geadopteerd.

Samen met mijn broertje en zusje

Ondanks dat mijn adoptieouders wel kinderen kunnen krijgen, kozen zij bewust voor adoptie. Mijn ouders kregen mij, mijn zusje en broertje toen we respectievelijk 4, 3 en 1 waren.

Mijn biologische vader overleed toen ik 3 was en liet mijn biologische moeder achter met 6 kinderen. Je kan je voorstellen dat het – zeker in een land als Brazilië – heel moeilijk is om in je eentje voor 6 kinderen te zorgen. Daarom heeft onze biologische moeder ervoor gekozen om ons te laten adopteren, met de voorwaarde dat wij met zijn drieën in één gezin geplaatst werden. And the rest is history. Mooi hè?!

Adoptiekindjes én eigen kindjes

Door mijn geweldige ouders heb ik ook een adoptiewens. En ik wil kindjes van mezelf. Helaas ben ik de ware nog niet tegengekomen. Dus mocht je nog een man kennen die humor heeft, zelfverzekerd, stabiel, ambitieus en Nederlands is? Dan mag je me altijd mailen. 😉

In mijn dagelijks leven werk ik met en voor kinderen en ouders. Werken met kinderen vind ik echt fantastisch. Voorheen was ik gastouder aan huis bij welgestelde gezinnen. Alleen miste ik de uitdaging in mijn werk en dus ben ik daarmee gestopt.

Pleegouderschap
Een lieve tekening die ik kreeg van mijn oppaskindje

Pleegmoederschap

Ik heb dus geen kinderen, maar wil ik ze wel graag. Een tijdje geleden zat ik met mijn moeder in de auto toen ze ineens zei: “Ro, waarom word je eigenlijk geen pleegmoeder?” Ik barstte in huilen uit en door mijn tranen heen zei ik: “Dat wil ik al jaren!” Ik was er tot dan toe nog niet klaar voor, maar toen mijn moeder erover begon realiseerde ik me dat nu wél het moment was. Dezelfde avond nog heb ik mij aangemeld voor een informatieavond over pleegmoederschap.

Als je pleegmoeder wordt, is het belangrijk dat je stabiel bent en dat je weet waar je aan begint. Je krijgt kinderen bij je thuis die uit een hele nare omgeving kunnen komen en hierdoor heftig gedrag kunnen vertonen.

Training

Afgelopen februari ben ik officieel geslaagd voor de STAP-training. Dat is een training die je moet volgen om pleegouder te worden. Dit is best intens.

In een groepje van ongeveer 10 mensen kregen we verschillende oefeningen, waaronder een ‘touwtjes-oefening’. Hierbij ging het erom je in te leven in een kind en zijn familie, die plotseling niet meer bij elkaar te kunnen zijn. Het touwtje dat we kregen, heb ik na de oefening als armband omgedaan. Zo vergeet ik nooit de dag waarop ik eindelijk iets ben gaan doen waar ik zielsgelukkig van word.

Inspectie

Ik ben er nog niet. Bij de volgende stap om pleegmoeder te worden komt een trainer bij mij thuis om te inspecteren of mijn huis wel een veilige omgeving is voor kinderen. Ook moet ik een lange vragenlijst invullen. Maar het is het allemaal waard!

Helaas zijn er teveel kinderen die geen veilige gezinssituatie hebben. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het spannend vind. Maar ik heb er zoveel zin in, dat ik het niet in woorden kan uitdrukken.

Blogger Roberta

Roberta

Hey there! Mijn naam is Roberta, 30 jaar, Braziliaanse én Nederlandse. Geadopteerd toen ik 4 was, samen met mijn biologische broertje en zusje. In de toekomst wil ik graag kinderen van mezelf en uit adoptie. Maar tot het zover is, ben ik in training voor pleegouder en ontwikkel ik de oppaswebsite Ilovesitters. Voor 24baby blog ik over mijn werk met kinderen en ouders.