Blog
Blog: depressie tijdens zwangerschap

"Het zal er wel bij horen," zeg je tegen jezelf. En van je omgeving hoor je alleen maar: "Hoort er allemaal bij!" Of natuurlijk het welbekende: "Het zullen de hormonen wel zijn." Maar wat als er meer is dan dat...

Eindeloze huilbuien

Tot week 11 van mijn zwangerschap voelde ik me prima. Lage bloeddruk en wat kilo’s minder, maar het was allemaal goed te doen. Maar na me vervolgens 5 weken rot gevoeld te hebben, gepaard met eindeloze huilbuien tot ik mezelf niet meer herkende, heb ik aan de bel getrokken.

Begrip

Het kon me niet zoveel schelen of het nu wel of niet de hormonen waren, en of het er wel of niet bij hoorde. Ik wilde me gewoon weer mezelf voelen en besloot een afspraak te maken bij mijn huisarts. Gelukkig was zij het met mij eens en werd ik doorverwezen. Natuurlijk voelde ik me daarna niet direct kiplekker en vond ik niet alles ineens weer leuk. Maar het feit dat er iemand begrip had en mijn gevoel bevestigde, was heel fijn.

Acceptatie

Inmiddels zit ik in de 30e week van mijn zwangerschap en kan ik eindelijk zeggen dat ik ervan kan genieten! Ik ben onlangs in overleg met mijn werk vervroegd gestopt met werken en zit nu een paar weken thuis. Compleet nutteloos voelde ik me in het begin. Ik ben 24 jaar en moet gewoon normaal kunnen functioneren, bleef ik maar tegen mezelf zeggen. Maar al snel accepteerde ik dat dit het beste was en het belangrijkste: mijn kleine mannetje begon veel meer te bewegen dan hij eerst deed.

Ook ging mijn buik eindelijk echt groeien. Hoewel er bij 24 weken nog een extra groeiecho werd gemaakt, omdat ze mijn baarmoeder niet goed gegroeid vonden, lig ik nu goed op schema. Ik kon eerst iedereen wel schieten die zei ‘Neem je rust!’, maar ik heb het nu zelf ondervonden: het doet echt wonderen.

Laatste trimester

Nu het laatste trimester is aangebroken zullen er, zoals beschreven wordt, weer veel kwaaltjes bij komen. Maar aangezien ik het tweede trimester ook niet als een feestje heb ervaren, verwacht ik geen enorme omslag. Het wordt allemaal zwaarder, dat is één ding dat zeker is. Maar ik ben blij met het feit dat ik de stap heb genomen om er iets aan te doen me weer beter te voelen. Hoe lastig het ook is om aan je omgeving uit te leggen hoe je je voelt, als jij en je partner maar weten hoe het zit.

Keuzes in het belang van je baby

Ik heb het toen alleen mijn directe omgeving verteld, want mensen die mij goed kennen zien echt wel of ik me goed voel of niet. En de keuze om er nu toch een blog over te schrijven is omdat ik het belangrijk vind dat er wel over gepraat wordt.

Ook wil ik vooral zeggen: luister naar je eigen gevoel en doe wat goed voelt voor jou. Niemand anders dan jij draagt het kindje, dus het moet zo dragelijk mogelijk voor jou zijn. En de keuzes die je maakt voor jezelf, zijn ook al keuzes in het belang van je kindje!

Ik kan nu mijn laatste weekjes gaan aftellen en ik kijk heel erg uit naar de komst van onze kleine man.

Meer lezen?

Lees hier meer over depressie tijdens de zwangerschap.

Blogger Manon

Manon

Hoi, even voorstellen. Ik ben Manon, 24 jaar en woon in Nieuwegein. Voor de eerste keer in verwachting zijn, brengt veel vragen en emoties met zich mee. Ik ben van mezelf op zijn tijd chaotisch en dat zal de aankomende maanden niet minder worden. Gelukkig kookt mijn vriend graag, want ik houd van eten maar koken duurt mij altijd te lang. In mijn blog neem ik jullie graag mee in mijn gedachtes en ervaringen tijdens mijn zwangerschap.