Blog
Bevallingsverhaal, de uitdrijvingsfase

Suzanne vertelde eerder in “Bevallingsverhaal Suzanne deel 1” over haar scheurende vliezen en de beslissing van de gynaecoloog om de volgende dag de bevalling in te gaan leiden. In deel 2 beschreef zij de ontsluitingsfase.

Na uren weeën opvangen is de volgende fase van de bevalling aan de beurt. Het eind van de bevalling is in zicht!

Baarkruk

Eindelijk mag ik gaan persen en dat is een opluchting. Voor mijn gevoel kan ik nu pas iets doen. Mijn vriend en ik hadden van te voren besproken dat ik graag een deel van de bevalling op de baarkruk zou willen doen. Ik had gehoord dat het persen makkelijker zou kunnen zijn en wederom zou de zwaartekracht een stukje helpen. De verloskundige vond dit prima, maar zei wel dat dit niet de hele tijd kon. Dat zou te zwaar worden. Uiteindelijk ben ik van het bed naar de baarkruk en weer terug naar het bed gegaan. Ik kon juist op bed de weeën het best voelen aankomen, terwijl ik had verwacht dat dit op de kruk makkelijker zou zijn.

Energievoorraad

Gelukkig zijn ze in het ziekenhuis overal op voorbereid. In het kastje lag namelijk een voorraadje suikers. Inmiddels was het ochtend geworden en was niet alleen mijn energiepijl laag. Mijn vriend werd langzamerhand steeds witter en dat had niets met de bevalling te maken. De verpleegkundige zag dit op tijd en bood hem een Dextrootje aan. Het rolletje ging gelijk de kamer door, zodat iedereen weer opgepept was.

Knip

Tijdens de bevalling gaan we steeds twee stapjes vooruit en weer eentje terug. Na een uur zag de verloskundige dat onze baby het moeilijk had en besloot dat ik een knip kreeg. Ik was inmiddels aardig uitgeput, dus het maakte mij niets meer uit. Niet dat ik een keuze had gehad. Op de eerstvolgende perswee kreeg ik verdoving en bij de volgende perswee de knip. Hier merkte ik haast niets van.

Aanpakken baby

En dan na een nachtje aardig doorwerken krijgen we onze baby te zien. De verloskundige had onze baby vast onder de oksels en vraagt mij hem over te pakken. Ik zeg tegen haar dat ik dat niet kan. Hier wil ze niets van weten en zegt nogmaals pak hem maar en dus pak ik hem over en leg hem zelf op mijn borst. Een prachtige laatste inspanning voor een nieuw begin!

Lees ook het vierde en laatste deel van Suzanne haar bevallingsverhaal.