Blog
Mommy Green eigen persoonlijkheid met 6 maanden

Mijn meisje is van het weekend een half jaar geworden. Een echte mijlpaal vind ik. Ze is zo hard gegroeid en kan al zo vreselijk veel. Van het kleine dotje dat zo hulpeloos op mijn buik gelegd werd na de geboorte tot de eigenwijze en vooral zelfstandige kleine meid die ze nu is geworden.

Een eigen willetje

Nu ze zelf goed dingen doelbewust kan doen en ze zelf een echt karaktertje begint te tonen, zie ik pas hoeveel ze eigenlijk op mij lijkt en hoeveel ze van haar papa heeft. Koppig als een ezel kan ze zijn, net als haar papa, en een echte dramaqueen als ze haar zin niet krijgt, net als mama. Dat vind ik zo grappig.

Nu is dat eigen willetje aan de ene kant erg fijn, want nu weet je tenminste wat ze wil als ze huilt. Aan de andere kant brengt dat ook de eerste confrontaties met zich mee.

Bijvoorbeeld vorige week dinsdag: eerst maakte mama altijd uit wat we gingen eten. Als ze er nu geen zin in heeft, gooit ze het net zo lang op de grond of blijft het uitspugen (vaak tot mijn frustratie) tot ze wat anders krijgt.

Nu hoeft ze van mij geen dingen te eten na het geprobeerd te hebben en het echt niet lekker te vinden, maar tegen lekkere dingen zoals Liga’s begint ze nu ook te sputteren. Ze weet dat mama vast nog wel ergens een lekkere snee bruin brood of wortel snacks verstopt heeft. Zo slim is ze inmiddels al!

Geen borst meer

Op het moment ben ik haar ook aan het afwennen van de borst. Die mag ze niet meer overdag. Deze maand mag ze alleen ’s morgens en ’s avonds voor het slapen nog borstvoeding en dan is het klaar. Inmiddels heb ik haar namelijk zo ver dat ze ’s nachts wel wakker wordt, maar geen voeding meer wil.

Ik ben weer zwanger op het moment, dus ik vond het tijd worden om daar langzaam mee te stoppen. Op schoot voeden past straks niet meer natuurlijk en ik wil graag m’n tweede ook borstvoeding geven. Daarom wil ik graag mijn lichaam een beetje rust geven wat dat betreft.

Leuk vindt ze het niet, geen borst meer overdag. Ik heb het idee dat ze het intieme warm bij mama wezen meer mist dan de voeding zelf. Gelukkig worden de boze huilbuien als het niet mag steeds korter en heeft ze gelukkig een beetje in de gaten dat ze gewoon bij mama op schoot een tukje mag doen en dat knuffelen altijd mag.

Spelen en leren

Ik ben een thuisblijfmoeder en heb daarom de gelegenheid om lekker veel met haar bezig te zijn en samen spelletjes te doen. Op het moment is ze net een sponsje dat alles aandachtig bekijkt en alle informatie bijna zichtbaar opzuigt.

Ik heb dan ook het idee dat ze sommige zinnetjes al begint te begrijpen zoals “mama auw – haren los” en simpele woordjes zoals “bad” en “koek”. Ook als ik zeg “waar is papa?” dan kijkt ze zoekend de kamer door tot ze papa ziet. Ik sta er soms versteld van hoe slim ze al is.

Nu ze zelf wat meer kan, is het aanbod aan spelletjes om samen te doen ook wat ruimer geworden. Als ze in bad zit, spelen we vaak het “Teentjes kus spel”. Dan zit ik voor haar badje en dan steekt zij al glimlachend haar voetje boven het water uit tot ik ‘m bijna heb en trekt ‘m dan gauw weg.

Ook heeft ze sinds kort door hoe Kiekeboe werkt. Ze blijft nu zo aandachtig en geconcentreerd naar mijn handen kijken tot ik er weer achter vandaan kom en lacht zich dan helemaal blauw. Zo leuk vind ik dat. Een echte lachebek is het, die dochter van mij.