Blog
Een baby is niet (altijd) leuk

Voor velen is het een schok om bovenstaande kop te lezen. In tijdschriften en boeken lees je zo’n ronduit negatieve boodschap ook bijna nooit. Negatieve aandacht voor een baby is bijna non-existent. In de media gericht op jonge ouders en in gesprekken rondom jonge ouders zijn baby’s altijd leuk. Hoe dan ook. Of je nou een slaaptekort hebt dat te vergelijken is met dat van een frontsoldaat, of een bevalling hebt gehad die je bijna het leven heeft gekost: een baby is het mooiste in de wereld.

Zelf heb ik het naar mijn zin met mijn dochter en ik heb na de geboorte ook nooit spijt gehad. Maar ik kan me wel voorstellen dat anderen negatieve gedachtes hebben over hun nieuwe aanwinst. Spijt hoort nou eenmaal bij ingrijpende gebeurtenissen en de geboorte van een kind is tamelijk ingrijpend.

Negatieve gevoelens

Waar ik me echter altijd over verbaas is de enorme neiging deze gevoelens weg te poetsen. Een behoefte die bij veel mensen bestaat. Soms is het lastig, ja, maar een baby is geweldig. Het mooiste wat er is. Een bundle of joy, een poepie, een schatje, een scheetje. Iets om nooit aan te twijfelen of te bekritiseren. En elke negatieve emotie moet je sowieso ver uit de buurt van een baby houden.

Tot op enig niveau kan ik me het voorstellen en is het ook nodig. Ouders moeten wennen aan het feit dat dingen veranderen en moeten soms herinnerd worden dat dit goed is, namelijk voor het welzijn van het kind. Maar als in een diep gesprek de slechte gevoelens niet besproken mogen worden, verdwijnen ze allerminst. Dan worden ze gewoon doodgezwegen. Op deze manier voelen veel ouders zich eerst onbegrepen, vervolgens onzeker en uiteindelijk ongelukkig.

Geluk zit in een klein hoekje

De geboorte van een klein kind is een achtbaan, zowel fysiek als mentaal. Lichamelijke en mentale steun is daarbij onontbeerlijk en het is aan de omgeving en aan de partners zelf om deze gevoelens op te vangen en een plaats te geven. En juist als de veranderingen zo ingrijpend zijn, is het belangrijk dat gevoelens, hoe moeilijk of beschamend ze ook zijn, geuit mogen worden.

Het is dus aan de omgeving om open te staan voor die negatieve gevoelens, die te bespreken en een plekje te geven. Want genegeerde gevoelens kunnen jonge vaders en moeders diep ongelukkig maken. In die zin is het wegpoetsen van die negatieve gevoelens de verkeerde keuze als je de baby wil helpen. Want die heeft het meest te winnen bij gelukkige ouders.